Алексей Костюшкин — Между завтра и ночью (Город) songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Между завтра и ночью (Город)" van Алексей Костюшкин.
Songteksten
Видишь, эти улицы застыли на века и никуда не приведут.
Видишь, эти площади окутала тоска — на них не пляшут, не поют.
Видишь, эти вороны кружат над головой и берендеев ждёт война.
Слышишь, как за краем нарастает волчий вой — похоже, городу хана.
Город,
Между правдой и ветром,
Между завтра и ночью,
Город,
Между ложью и светом,
Между болью и строчек,
В городе как-то не очень,
Не очень. Не очень…
Хочется и колется, и что-то не даёт, и сердце будто в кулаке.
И бежит из города потерянный народ почти без мыслей, налегке.
Солнечные зайчики покинули дома и разлетелись по лесам.
Город был красавчик, нынче в городе тюрьма и виноват наш город сам.
Город,
Между правдой и ветром,
Между завтра и ночью,
Город,
Между ложью и светом,
Между болью и строчек,
В городе как-то не очень,
Не очень. Не очень…
Ты меня прости, я не хотел тебя терять, но я теряю сам себя.
Выбились из сил и не сумели ни поднять, ни даже просто разглядеть.
На застывших улочках, в осунувшихся окнах, на тоскливых площадях
Нету ни души, лишь кто-то жалкий и смешной, ещё пытающийся петь.
Город,
Между правдой и ветром,
Между завтра и ночью,
Город,
Между ложью и светом,
Между болью и строчек,
В городе как-то не очень,
Не очень. Не очень…
Открываю окна, в них колотится луна, ища приют от пустоты.
Улицы намокли и по улочкам одна идёшь оставшаяся ты.
Приходи ко мне, мы вместе выйдем на балкон,
Чтобы зажать ветра в горсти.
Город издаёт протяжный вынужденный стон —
Коль сможешь, город нас прости.
Город,
Между правдой и ветром,
Между завтра и ночью,
Город,
Между ложью и светом,
Между болью и строчек,
В городе как-то не очень,
Не очень. Не очень…
Songtekstvertaling
Deze straten zijn eeuwenlang bevroren en leiden nergens heen.
Zie je, deze vierkanten zijn gehuld in melancholie — ze dansen niet, zingen niet.
Zie die kraaien boven ons cirkelen en berendeys wachten op de oorlog.
Je kunt het gehuil van een wolf horen groeien over de rand-het lijkt de stem van de Khan te zijn.
Stad,
Tussen de waarheid en de wind,
Tussen morgen en vanavond,
Stad,
Tussen leugens en licht,
Tussen de pijn en de lijnen,
Het is niet erg leuk in de stad.,
Niet echt. Niet erg…
Ik wil en prikt, en iets geeft niet, en mijn hart voelt als een vuist.
En de verloren mensen vluchten de stad bijna zonder gedachten, licht.
De zonnestralen verlieten hun huizen en verspreidden zich door het bos.
De stad was mooi, nu is de stad een gevangenis en onze stad zelf is de schuld.
Stad,
Tussen de waarheid en de wind,
Tussen morgen en vanavond,
Stad,
Tussen leugens en licht,
Tussen de pijn en de lijnen,
Het is niet erg leuk in de stad.,
Niet echt. Niet erg…
Het spijt me, ik wilde je niet verliezen, maar ik verlies mezelf.
Ze waren uitgeput en konden ze niet optillen of zelfs maar zien.
Op de bevroren straten, in de haggard ramen, in de sombere pleinen
Er is geen ziel, alleen een zielig en grappig iemand, die nog steeds probeert te zingen.
Stad,
Tussen de waarheid en de wind,
Tussen morgen en vanavond,
Stad,
Tussen leugens en licht,
Tussen de pijn en de lijnen,
Het is niet erg leuk in de stad.,
Niet echt. Niet erg…
Ik open de ramen, en de maan bonst in hen, zoekend naar beschutting tegen de leegte.
De straten zijn nat en jij bent de enige die op straat loopt.
Kom bij me, we gaan samen naar het balkon.,
Om de wind in je hand te houden.
De stad laat een lange, onvrijwillige kreun uit —
Als je kunt, zal de stad ons vergeven.
Stad,
Tussen de waarheid en de wind,
Tussen morgen en vanavond,
Stad,
Tussen leugens en licht,
Tussen de pijn en de lijnen,
Het is niet erg leuk in de stad.,
Niet echt. Niet erg…