Александр Вертинский — Прощальный ужин songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Прощальный ужин" van Александр Вертинский.
Songteksten
Как пленная царевна,
Грустна, задумчива, бледна
И безнадёжно влюблена.
Сегодня музыка больна,
Едва звучит напевно.
Она капризна, и нежна,
И холодна и гневна.
Сегодня наш последний день
В приморском ресторане.
Упала на террасу тень,
Зажглись огни в тумане.
Отлив лениво ткнёт по дну
Узоры пенных кружев.
Мы пригласили тишину
На наш прощальный ужин.
Благодарю Вас, милый друг,
За тайные свиданья,
За незабвенные слова
И пылкие признанья.
Они, как яркие огни,
Горят в моём ненастье.
За эти золотые дни
Украденного счастья.
Благодарю Вас за любовь,
Похожую на муки,
За то, что Вы мне дали вновь
Изведать боль разлуки.
За упоительную власть
Пленительного тела,
За ту божественную страсть,
Что в нас обоих пела.
Я подымаю свой бокал
За неизбежность смены,
За Ваши новые пути
И новые измены.
Я не завидую тому,
Кто Вас там ждёт, тоскуя…
За возвращение к нему
Бокал свой молча пью я!
Я знаю, я совсем не тот,
Кто Вам для счастья нужен.
А он — иной… Но пусть он ждёт,
Пока мы кончим ужин!
Я знаю, даже кораблям
Необходима пристань.
Но не таким, как мы! Не нам,
Бродягам и артистам!
Циндао
Songtekstvertaling
Als een gevangen prinses,
Triest, peinzend, bleek
En hopeloos verliefd.
Vandaag is de muziek ziek.,
Het klinkt nauwelijks melodieus.
Ze is grillig en teder.,
En koud en boos.
Vandaag is onze laatste dag.
In een restaurant aan Zee.
Een schaduw viel over het terras,
De lichten gingen aan in de mist.
Het tij tikt op de bodem.
Patronen van schuimkant.
We nodigden de stilte uit.
Voor ons afscheidsdiner.
Dank je, beste vriend.,
Voor geheime dadels,
In de onvergetelijke woorden van de
En vurige bekentenissen.
Het zijn net heldere lichten.,
Brandend in mijn slechte weer.
Voor deze gouden dagen
Gestolen geluk.
Bedankt voor je liefde.,
Als meel,
Voor wat je me weer gaf.
Ervaar de pijn van scheiding.
Voor de bedwelmende kracht.
Boeiend lichaam,
Voor die goddelijke Passie,
Wat ze in ons beiden zong.
Ik hef mijn glas
Voor de onvermijdelijkheid van een verschuiving,
Achter je nieuwe manieren
En nieuwe ontrouw.
Ik benijd Tom niet.,
Die daar naar jou verlangt. …
Om terug te keren.
Ik drink mijn glas in stilte!
Ik weet dat ik het niet ben.,
Die je nodig hebt om gelukkig te zijn.
En hij is anders... maar laat hem wachten.,
Tot we klaar zijn met eten!
Ik weet het, zelfs de schepen.
Een steiger is vereist.
Maar niet zoals wij. Niet wij.,
Zwervers en kunstenaars.
Qingdao