Александр Шапиро — Город детства songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Город детства" van Александр Шапиро.
Songteksten
Снова просит меня на посадку пройти
Голос женский такой безразличный
Знать такой мой удел я всё время в пути
Кочевая судьба так привычна
Снова синий билет я сжимаю в руке
Улыбаясь усталой таможне
Вспоминаю о дальнем одном городке
Что на карте найти невозможно
Припев:
И туда никогда не от ищешь дорог
И не купишь билет в город детства
Знаю только лишь он растопить бы помог
Лёд печали сковавший мне сердце
В небо взмыл самолёт и пропал вышине
За густыми как снег облаками
Вновь закрою глаза и увижу во сне
Как мы в школу бежим пацанами
Как гоняем мы мяч и играем в войну
Возле нашего старого дома,
А еще вспоминаю улыбку одну
Что когда-то была так знакома
Припев:
И туда никогда не от ищешь дорог
И не купишь билет в город детства
Знаю только лишь он растопить бы помог
Лёд печали сковавший мне сердце
По чужим городам нас судьба развела
Заманила ночными огнями,
А душа потихоньку сгорела до тла
Оставляя лишь пыль под ногами
Снова синий билет я сжимаю в руке
В нашей жизни всё просто, всё сложно
Вспоминаю о дальнем одном городке
Что уже отыскать невозможно
Припев:
И туда никогда не от ищешь дорог
И не купишь билет в город детства
Знаю только лишь он растопить бы помог
Лёд печали сковавший мне сердце
Songtekstvertaling
Hij vraagt me weer aan boord te gaan.
Een vrouwenstem zo onverschillig
Om te weten dat dit mijn lot is Ik ben altijd onderweg
Nomadisch lot is zo bekend.
Ik heb het blauwe kaartje weer in mijn hand.
Glimlachend naar de vermoeide gewoontes
Ik herinner me een afgelegen stad.
Wat niet op de kaart te vinden is
Chorus:
En je zoekt daar nooit wegen.
En je kunt geen kaartje kopen naar de stad van de kindertijd
Ik weet alleen dat het zou helpen om te smelten
Het ijs van verdriet dat mijn hart Bond
Het vliegtuig vloog de lucht in en verdween boven.
Achter wolken zo dik als sneeuw
Ik doe mijn ogen weer dicht en droom
Hoe we naar school rennen als jongens
Hoe we de bal drijven en oorlog spelen
Bij ons oude huis.,
En denk nog steeds aan de glimlach.
Dat ik ooit zo bekend was.
Chorus:
En je zoekt daar nooit wegen.
En je kunt geen kaartje kopen naar de stad van de kindertijd
Ik weet alleen dat het zou helpen om te smelten
Het ijs van verdriet dat mijn hart Bond
Het lot heeft ons naar vreemde steden gebracht.
Gelokt door nachtlichtjes,
En de ziel brandde langzaam tot de grond
Laat alleen stof achter onder je voeten.
Ik heb het blauwe kaartje weer in mijn hand.
In ons leven is alles simpel, alles is ingewikkeld.
Ik herinner me een afgelegen stad.
Wat is al onmogelijk te vinden
Chorus:
En je zoekt daar nooit wegen.
En je kunt geen kaartje kopen naar de stad van de kindertijd
Ik weet alleen dat het zou helpen om te smelten
Het ijs van verdriet dat mijn hart Bond