Александр Новиков — В Екатеринбурге songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "В Екатеринбурге" van Александр Новиков.
Songteksten
Вечер грустен и без песен вышел как обряд:
Светел, нем и свят — как крест на рясе.
Я бельмом в глазу ночного фонаря
Поторчу и двинусь восвояси.
По памяти, повдоль неонных знаков —
Под пестрой их водой мой путь так одинаков —
На те же улицы гребу, на те же переулки.
Ах, в Екатеринбу… В Екатеринбу… В Екатеринбурге.
Увязался, не отгонишь, пес-мотив простой,
Громыхает цепь стихотворений.
Первая же встречная мне девочка, постой,
Грех не наломать тебе сирени!
Года мои — в горсти изломанные ветки.
Сирень, меня прости, я только что из клетки.
Кричи, закусывай губу, ведь я приписан в урки!
Ах, в Екатеринбу… В Екатеринбу… В Екатеринбурге.
И погост, и дом казенный, и церковный звон —
Вот они, бок о бок неизменно.
Вечный Плен с Трезвоном Вечным сменит Вечный Сон —
Прав Есенин: все мы в мире тленны.
Пока же мы не тлен, и наша жизнь не ретро,
Мы — ветры перемен, пусть корчатся от ветра
У пьедесталов на горбу державные придурки.
Ах, в Екатеринбу… В Екатеринбу… В Екатеринбурге.
Ах, в Екатеринбу…
В Екатеринбу… Я снова в Екатеринбурге.
Songtekstvertaling
De avond is triest en zonder liedjes kwam er een rite uit:
Helder, stil en heilig als een kruis op een soutane.
Ik ben een doorn in het oog van een nachtlicht
Ik ga naar huis.
Uit het geheugen, het aantal niet-standaard karakters —
Onder hun gevlekte water is mijn pad zo veel hetzelfde. —
In dezelfde straten rij ik, in dezelfde steegjes.
In Jekaterinburg... in Jekaterinburg... in Jekaterinburg.
Vastgebonden, je kunt niet wegrijden, de hond - het motief is simpel,
Een reeks gedichten rommelt.
Het eerste meisje dat ik ontmoet, wacht,
Het is een zonde om je lila niet te breken!
Mijn jaren zijn een handvol gebroken takken.
Lilac, het spijt me, ik kom net uit de kooi.
Schreeuw, bijt op je lip, want ik ben toegewezen aan de urki!
In Jekaterinburg... in Jekaterinburg... in Jekaterinburg.
En het kerkhof, en het staatshuis, en de kerkklok —
Hier zijn ze, zij aan zij onveranderlijk.
Eeuwige gevangenschap door eeuwig rinkelen zal de eeuwige slaap vervangen. —
Yesenin heeft gelijk: we zijn allemaal vergankelijk in de wereld.
Voor nu, zijn we niet vergankelijk, en ons leven is niet retro,
Wij zijn de winden van verandering, laat ze kronkelen in de wind
Op het voetstuk op de bult van de soevereine eikels.
In Jekaterinburg... in Jekaterinburg... in Jekaterinburg.
Ah, in Jekaterinburg…
In Jekaterinburg ... ben ik terug in Jekaterinburg.