Александр Новиков — Сон в столыпинском вагоне songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Сон в столыпинском вагоне" van Александр Новиков.
Songteksten
На полустанках снег колючий,
Как проволока на ветру.
И от моей свободы ключик
Конвойный прячет в кобуру.
Горят поля и дразнят дымом
Через решетное окно,
И пролетает воля мимо,
Как в злом ускоренном кино.
Давай гудок и, с богом, трогай,
Табачной мутью застилай,
Пусть мне мечтается дорогой
Под стук, под гомон и под лай.
И ночь, как черная могила,
Стучит и ломится в окно.
Приснился сон? Или так было?
Давно, красиво и тепло.
Через плечо змеились волосы
И мне спадали прямо в горсть.
И говорила нежным голосом:
«Ты до утра желанный гость».
Окурков белые скелетики
Задохлись в собственном чаду.
Ты голая, в одном браслетике,
В каком, не помнится, году.
А конь железный бьет копытами
И все не жмет на тормоза.
И снова кажутся забытыми
Твои печальные глаза.
Вагон качается и блазнит,
Ему, как пьяному, точь-в-точь.
Давай себе устроим праздник —
Друг другу сниться в эту ночь.
На полустанках снег колючий,
Как проволока на ветру.
И от моей свободы ключик
Конвойный прячет в кобуру.
Но в этой безнадеге даже
Стучит мне в темя колесо,
Что я вернусь когда-то так же,
Как ты ко мне вернулась в сон.
Songtekstvertaling
De sneeuw is prikkelbaar op de stations,
Als een draad in de wind.
En de sleutel tot mijn vrijheid
De bewaker stopt het in zijn holster.
Brandende velden en plagende rook
Door het schermvenster,
En de wil vliegt voorbij,
Zoals in een evil accelerated film.
Geef de hoorn en, bij God, raak,
Bedek het met tabak modder.,
Laat me dromen schat
Onder het geluid, door al het lawaai en geblaf.
En de nacht, als een zwart graf,
Kloppen en bonken op het raam.
Had je een droom? Of wel?
Lang, mooi en warm.
Haar over z ' n schouder.
En ze vielen recht in mijn hand.
En ze sprak met een zachte stem:
"Je bent welkom tot morgen."
Konten witte skeletten
Verstikt in hun eigen rook.
Je bent naakt, draagt alleen een armband.,
In welk jaar Weet ik het niet meer.
En het ijzeren paard slaat met zijn hoeven
En nog steeds niet op de rem.
En weer lijken ze vergeten
Je trieste ogen.
De auto zwaait en godslastering,
Voor hem, alsof hij dronken is, precies.
Laten we een feestje bouwen. —
Elkaar dromen over deze nacht.
De sneeuw is prikkelbaar op de stations,
Als een draad in de wind.
En de sleutel tot mijn vrijheid
De bewaker stopt het in zijn holster.
Maar in deze hopeloosheid zelfs
Klop op mijn hoofdwiel,
Dat ik op een dag op dezelfde manier terugkom.,
Hoe je terugkwam in een droom.