Александр Новиков — Симфонии двора songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Симфонии двора" van Александр Новиков.
Songteksten
В переулке, где зыркали фары,
Где косил желтый глаз светофор,
Я слонялся с горластой гитарой
И глядел в ее окна, как вор.
С тихой грустью сиротской гармошки
Теплый вечер был вторить готов.
Но старались одни только черные кошки
В ожидании драных котов.
Светлые, как с паперти,
Симфонии двора.
Мне их все по памяти
Проиграть пора.
А забор — не забор без сирени,
Без похабно начертанных слов.
Я упал бы пред ним на колени,
Перелез, не жалея штанов.
К этой девочке, глупой и славной,
Я, объевшийся белены…
Да мешает моя окаянная слава.
Да костюмчик трехзначной цены.
Светлые, как с паперти,
Симфонии двора.
Мне их все по памяти
Проиграть пора.
Будто в карты стою облапошен —
Нет забора, сирени, окна.
Только хлопает тополь в ладоши,
Да таращится молча луна.
Доминошной столешницы плаха
Отстучала костями по ним.
Но осталась одна полуночная птаха
И поет — нам понятно одним…
Songtekstvertaling
In de steeg waar de lichten knipperden.,
Waar het gele oog van het verkeerslicht,
Ik hing rond met een harde gitaar.
En staarde naar haar ramen als een dief.
Met het stille verdriet van een wees accordeon
De warme avond was klaar om te echo.
Maar alleen de zwarte katten probeerden
Wachten op de raged cats.
Licht, vanaf de veranda,
Symfonieën van het Hof.
Ik herinner me ze allemaal.
Het is tijd om te verliezen.
Een hek is geen hek zonder lila.,
Zonder obsceen geschreven woorden.
Ik zou voor hem op mijn knieën gevallen zijn.,
Ik klom eroverheen, zonder m ' n broek te sparen.
Op dit meisje, dom en aardig,
Ik zit vol met hennep…
Ja, om mijn ellendige glorie te stoppen.
Ja, een drie-cijferig pak.
Licht, vanaf de veranda,
Symfonieën van het Hof.
Ik herinner me ze allemaal.
Het is tijd om te verliezen.
Het is alsof ik aan het Kaarten ben. —
Geen hek, geen lila, geen raam.
Alleen populier klapt in zijn handen,
Ja, de maan staart stilletjes.
Domino table top block
Ze tikte ze met haar botten.
Maar er was nog maar één nachtvogel over.
En zingt, dat begrijpen we.…