Александр Новиков — Чулочек songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Чулочек" van Александр Новиков.
Songteksten
Вышел я из метро и пошел по центральной дороге,
И случайно в толпе уронил свой большой кошелек.
А как поднял глаза, увидал эти самые ноги
И я понял, что нету на свете красивее ног.
Чулочек расписной —
Такой не спрясть ни в жисть,
А я насквозь блатной,
Вчера откинувшись.
А я насквозь блатной,
Вчера откинувшись.
Я сказал ей слова, и она улыбнулась мне мило,
Как однажды должна улыбаться злодейка-судьба.
И внутри у меня что-то больно и сладко заныло,
И в мозгах приключилась какая-то, прямо, стрельба.
Чулочек был на ней —
Глаз прямо не отвесть,
А я блатных блатней,
На пантомимах весь.
А я блатных блатней,
На пантомимах весь.
И пошел я за ней и глядел, и глядел ей тайком в полу,
И она повела меня так, как проводят слепых.
И когда чем-то твердым в парадном мне дали по кумполу,
Эти милые ножки изящно мне пнули под дых.
Чулочек был цветной,
А фраеров — лишка,
А я, насквозь блатной,
Взял всех на перышко.
А я, насквозь блатной,
Взял всех на перышко.
И сирены вокруг, и огни замигали, как в цирке.
А потом, как обычно, что даже рассказывать лень.
Но когда я шагал коридором знакомой Бутырки,
Вспоминал почему-то лишь этот сиреневый день.
Чулочек тот смешной,
Что по ноге — плющом.
А я такой блатной —
На 10 лет еще.
А я такой блатной —
На 10 лет еще.
Чулочек тот смешной,
Что по ноге — плющом.
А я такой блатной —
На 10 лет еще.
А я такой блатной —
На 10 лет еще.
А я такой блатной —
На 10 лет еще.
Songtekstvertaling
Ik stapte uit de metro en liep langs de hoofdweg.,
Ik liet per ongeluk mijn grote portemonnee vallen in de menigte.
En toen ik opkeek, zag ik deze Benen.
En ik realiseerde me dat er geen mooie benen meer in de wereld zijn.
Geverfde kousen —
Je kunt het niet zo verbergen.,
En ik ben een schurk door en door,
Gisteren achterover leunen.
En ik ben een schurk door en door,
Gisteren achterover leunen.
Ik zei de woorden tegen haar en ze glimlachte lief naar me.,
Hoe men moet glimlachen naar het lot van de schurk.
En van binnen heb ik iets pijnlijks en zoet.,
En in de hersenen was er een soort schietpartij.
Ze droeg een kous. —
Je kunt je ogen niet van me afhouden.,
En ik schurken,
MIME, over het algemeen.
En ik schurken,
MIME, over het algemeen.
Ik volgde haar en keek naar haar in het geheim in de vloer.,
En ze leidde me als een blinde man.
En toen iets solide in de voordeur me een schop onder mijn kont gaf,
Die schattige kleine voetjes schopte me sierlijk in mijn buik.
De kous was gekleurd,
En fraerov-overmaat,
En ik, een schurk door en door,
Alles op een veer.
En ik, een schurk door en door,
Alles op een veer.
En de sirenes overal, en de lichten flikkerden als in een circus.
En dan, zoals gewoonlijk, zegt dat zelfs luiheid.
Maar toen ik langs de gang van een bekende Butyrka liep,
Ik herinnerde me om een of andere reden alleen deze lila dag.
Die grappige kous,
Dat op de been-ivy.
En ik ben zo ' n schurk. —
Nog tien jaar.
En ik ben zo ' n schurk. —
Nog tien jaar.
Die grappige kous,
Dat op de been-ivy.
En ik ben zo ' n schurk. —
Nog tien jaar.
En ik ben zo ' n schurk. —
Nog tien jaar.
En ik ben zo ' n schurk. —
Nog tien jaar.