Александр Новиков — Белый пароходик songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Белый пароходик" van Александр Новиков.
Songteksten
Что режет море вдоль и поперек.
И он уже был к пирсу на подходе,
Когда подали черный «воронок».
Он дал гудок загадочный и зычный,
Поспешностью мне душу беленя,
И капитан с кокардой неприличной
Повез на север с ветерком меня.
А океану — морю
Легко и все равно:
Я паруса отспорю
Или пойду на дно.
А дальше под гитару и голяшку
Сбивал я годовщины — каблуки.
Мне выдали по статусу «тельняшку» —
Да больно уж полоски широки.
Положено по описи. Все точно.
Носи, мол, на здоровье — все твое.
И только, вот, не выдали по почте
Письмишко просоленое ее.
А океану — морю
Легко и все равно:
Я паруса отспорю
Или пойду на дно.
Хрустел я от досады кулаками.
Заламывалась шапка набекрень.
Друг друга называли земляками
Из разных городов и деревень.
Внушал себе до тошноты до слез я,
Что матом поминать судьбу грешно.
И ждал письма. Но почтальон не нес мне.
А я все ждал и думал не дошло.
А океану — морю
Легко и все равно:
Я паруса отспорю
Или пойду на дно.
Вгонял в себя узоры черной тушью,
Закалывая все, чем дорожил.
И лишь сильней любил одну и ту ж я,
И, видимо, поэтому дожил.
И в час, когда терпенье на исходе,
Когда толпа бессонниц валит с ног,
Пришло письмишко — белый пароходик,
Что завтра в аккурат закончен срок.
А океану — морю
Легко и все равно:
Я паруса отспорю
Или пойду на дно.
Songtekstvertaling
Dat snijdt de zee op en neer.
En hij was al op weg naar de pier.,
Toen de zwarte trechter geserveerd werd.
Het klonk mysterieus en luid,
Haast mijn ziel Belena,
En een kapitein met een onfatsoenlijke kakade
Nam me mee naar het noorden met de wind.
En de oceaan - de zee
Rustig en stil:
Ik zal de zeilen uitvegen.
Of ga naar de bodem.
En dan de gitaar en de drumstick
Ik heb jubilea-hakken neergeslagen.
Ik kreeg de status van "vest"» —
De strepen zijn te breed.
Het zou op de lijst moeten staan. Dat klopt.
Draag het, zeggen ze, voor je gezondheid — alles is van jou.
En alleen, hier, gaf niet uit per post
Haar gezouten brief.
En de oceaan - de zee
Rustig en stil:
Ik zal de zeilen uitvegen.
Of ga naar de bodem.
Ik knarste mijn vuisten in frustratie.
De dop was zijwaarts gekanteld.
Ze noemden elkaar landgenoten.
Uit verschillende steden en dorpen.
Ik zei tegen mezelf dat ik misselijk werd tot het punt van tranen.,
Dat het zondig is om obsceniteiten te gebruiken om het lot te herinneren.
En wachtte op de brief. Maar de postbode bracht het niet naar mij.
En ik bleef wachten en dacht dat het niet kwam.
En de oceaan - de zee
Rustig en stil:
Ik zal de zeilen uitvegen.
Of ga naar de bodem.
Hij gebruikte zwarte inkt om patronen in zichzelf te tekenen.,
Alles neersteken wat hem dierbaar was.
En alleen sterkere geliefde en de deelnemer OK I,
En dat is waarschijnlijk waarom hij leefde.
En op een uur wanneer het geduld op is.,
Wanneer een menigte slapelozen van hun voeten valt,
Er kwam een bericht binnen-een witte stoomboot,
Dat morgen precies de deadline is.
En de oceaan - de zee
Rustig en stil:
Ik zal de zeilen uitvegen.
Of ga naar de bodem.