Александр Маршал — Волчонок songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Волчонок" van Александр Маршал.
Songteksten
На курганах из солнца костры,
Там, в степях, где свобода всегда долгожданная
Среди стаи матёрых волков
Где нет слов, человеческих слов
Рос мальчонка, и жизнь там была очень странная
Стая сном и охотой жила
И мальчишку всегда берегла,
Был он просто волчонок для них, только слабенький
Молоко у волчицы сосал,
И забавно, так странно играл,
Очень умный, смышлёный такой, хоть и маленький
Вот однажды, где солнце встаёт,
Появился большой вертолёт,
И, как птица, над стаей повис, серо-чёрная,
А вокруг — непроглядная степь,
В дальний лес ещё можно успеть,
Стая молча рванула к нему, обречённая
Солнце в песок, или в зенит,
В полдень жара — зверь,
Ведь человек плохо бежит,
Волк добегает быстрей
В тишине автомат затрещал,
— кто-то дико кричал,
Стали падать один за другим волки серые,
Волки быстро бежать не могли —
Человека спасали они,
И, стараясь, толкали его, озверелые
У волков ведь не как у людей —
В одиночку спасаться не смей,
И мальчонку они одного не оставили
Умирали от огненных ран,
А заря опалила курган,
Алой кровью омыла песок, чуть разбавила
В лес из стаи никто не успел,
Вертолёт чёрной птицею сел,
Над убитой волчицею выл мальчик маленький
Если б вырос он вместе с людьми,
То заплакал, как плачут они,
И клубилась над ним и зарёй серой тучей пыль
Songtekstvertaling
Op de bergen van de zon vreugdevuren,
Daar, in de steppen, waar vrijheid altijd welkom is
Tussen een roedel oude wolven.
Waar er geen woorden zijn, menselijke woorden
Ik groeide op als kleine jongen, en het leven daar was heel vreemd
De roedel sliep en jaagde
En ik zorgde altijd voor de jongen.,
Hij was slechts een wolvenjong voor hen, alleen zwak
De melk van een wolvin was waardeloos.,
En grappig, zo vreemd.,
Heel slim, zo slim, zelfs als het klein is.
Hier is eens waar de zon opkomt,
Een grote helikopter verscheen,
En, als een vogel, hing over de kudde, grijs-zwart,
En rond-ondoordringbare steppe,
Je kunt nog steeds het Verre bos bereiken.,
De roedel haastte zich stil naar hem toe, verdoemd.
De zon in het zand, of in het Zenith,
'S middags is de hitte een beest.,
Immers, een persoon loopt niet goed,
De wolf rent sneller.
De machine brak in de stilte.,
iemand schreeuwde Wild.,
Eén voor één begonnen de grijze wolven te vallen.,
De wolven konden niet snel rennen. —
Ze hebben de man gered.,
En ze hebben hem geduwd, savage.
Wolven zijn niet als mensen. —
Waag het niet om jezelf alleen te redden.,
En ze lieten de jongen niet alleen.
Gestorven aan brandwonden.,
En bij de Dageraad De Dageraad.,
Rood bloed waste het zand, licht verdund
In het bos van de roedel had niemand tijd,
De helikopter landde als een zwarte vogel.,
Een kleine jongen huilde over de dode wolf
Was hij maar met mensen opgegroeid.,
Toen begon hij te huilen, zoals zij deden. ,
En het stof zwol over hem heen en de dageraad als een grijze wolk.