Александр Маршал — Отец Арсений. Михей songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Отец Арсений. Михей" van Александр Маршал.
Songteksten
Серый лагерь загудел на заре и построили в шеренгу солдат,
По сугробам калымы в январе, постучал в ворота новый этап.
Побежали вдоль шеренги зэка, руки стиснув у себя за спиной.
В даль туманную неслись облака, развлекаясь в небе с тусклой звездой.
Печи жаркие в бараке горят, в них какой-то дед дровишки кладёт,
А с этапа трое зэков лежат и из них никто давно не встаёт.
Припев:
Луна, как икона, тайга чёрной зоной,
На снежных просторах, где лёд из узоров.
Трое зэков помирают совсем, среди их один по кличке Михей.
Помогал спокойно, молча им всем странный дед со странной верой своей.
Он носил им воду ночью и днём, он кормил их хоть и сам голодал,
А ночами, согреваясь огнём, он не спал и всё молитвы читал.
Тиф в те годы по Сибири гулял и косил людей тупою косой.
Содрогнулись от смертей лагеря, жгли костры по лагерям полосой.
Странный дед, молясь, один не болел, все дни валивал под угрозы и смех.
И ругался чуть очнувшись Михей, и орал: «Ты, падла, гнёшься при всех».
А старик всегда спокойно смотрел и добро искрилось в синих глазах,
Стал ругаться чуть поменьше Михей и притих давно замёрзший барак.
А весной, когда чуть двинулся лёд, когда солнце стало греть, наконец,
Воротились зэки ночью с работ и сказал Михей: «Спасибо, отец.»
Припев:
Луна, как икона, тайга чёрной зоной,
На снежных просторах, где лёд из узоров.
Songtekstvertaling
Het grijze kamp neuriede bij dageraad en er werd een lijn soldaten opgesteld.,
Door de sneeuwbruidprijs in Januari, klopte aan de poort van een nieuwe fase.
Ze renden langs de lijn van gevangenen, hun handen geklemd achter hun rug.
De wolken vlogen de mist in, en speelden met een dimster in de lucht.
Hete kachels in de kazerne branden, sommige grootvader stopt er hout in.,
En met fase drie gevangenen liegen en van hen staat niemand lang niet op.
Chorus:
Maan als een icoon, taiga zwarte zone,
Op de sneeuwvlakten, waar het ijs gemaakt is van patronen.
Drie gevangenen sterven volledig, waaronder Micah.
Hielp stilletjes, stilletjes, allemaal vreemde grootvader met een vreemd geloof.
Hij bracht hen dag en nacht water, hij voedde hen, ook al verhongerde hij.,
En ' s nachts, verwarmd door het vuur, sliep hij niet en las alle gebeden.
Tyfus in Siberië liep en maaide mensen met een zeis.
Trilde van de dood van het kamp, verbrandde brandvuren op de kampen strip.
Vreemde grootvader, biddend, Men werd niet ziek, alle dagen vielen onder bedreigingen en gelach.
En Micah vervloekte toen hij wakker werd en schreeuwde: "klootzak, je buigt voor iedereen."
En de Oude man keek altijd rustig en goed glinsterend in zijn blauwe ogen,
Micah begon iets minder te zweren en de langgevroren kazerne werd stil.
En in de lente, toen het ijs een beetje bewoog, toen de zon begon te warmen, uiteindelijk,
De gevangenen keerden ' s nachts terug van hun werk en Micah zei: "Dank u, vader."
Chorus:
Maan als een icoon, taiga zwarte zone,
Op de sneeuwvlakten, waar het ijs gemaakt is van patronen.