Александр Градский — Желтый дом songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Желтый дом" van Александр Градский.
Songteksten
Семья — ералаш, а знакомые нытики — смешной карнавал мелюзги.
От службы, от дружбы, от прелой политики — безмерно устали мозги.
Возьмешь ли книжку — муть и мразь, один кота хоронит,
Другой слюнит, разводит грязь и сладострастно стонет.
Петр великий, Петр великий. Ты один виновник всех.
Для чего на север дикий, понесло тебя на грех.
Восемь месяцев зима, вместо фиников морошка.
Холод, слизь, дожди и тьма, так и тянет из окошка.
Брякнуть вниз о мостовую одичалой головою,
Негодую, негодую, что же дальше? Боже мой!
Каждый день по ложке керосина — пьем отраву тусклых мелочей.
От растрат бессмысленных речей — человек тупеет как скотина.
Есть парламент, нет — бог весть, я не знаю — черти знают.
Вот тоска я знаю есть и бессилье в небо есть,
Люди ноют, разлагаются, дичают, а постылых дней не счесть.
Где наше близкое, милое, кровное? Где наше свое, бесконечно любовное?
Гучковы, Дума, слякоть, тьма, морошка. Мой близкий, вас не тянет из окошка.
Об мостовую — брякнуть шалой головою?
Ой ведь тянет, правда? Что, же дальше? Боже мой.
Семья — ералаш, а знакомые нытики — смешной карнавал мелюзги.
От службы, от дружбы, от прелой политики — безмерно устали мозги.
Songtekstvertaling
Familie-Eralash, en bekende zeurpieten-een grappig carnaval van kleine frietjes.
Van dienst, van vriendschap, van oude politiek-het brein is immens moe.
Wil je een boek-vuiligheid en vuiligheid, een kat begraaft,
De andere kwijlt, verspreidt modder en kreunt voluit.
Peter de grote, Peter de grote. Jij bent verantwoordelijk voor ze allemaal.
Waarom ga je naar het noorden wild, droeg je naar de zonde.
Acht maanden winter, in plaats van datums.
Koud, slijm, regen en duisternis, en trekt uit het raam.
Sla je wilde hoofd op de stoep.,
Verontwaardigd, verontwaardigd, wat nu? Oh mijn God!
Elke dag, een lepeltje kerosine-we drinken het gif van saaie kleine dingen.
Door de verspilling van betekenisloze toespraken ... wordt een mens zo stom als een beest.
Er is een Parlement, geen-God Weet, ik weet niet — de duivels weten het.
Hier is melancholie ik weet dat er is en impotentie in de lucht er is,
Mensen janken, ontbinden, gaan wild, en er is geen einde aan slechte dagen.
Waar is ons bloed? Waar is onze eigen, oneindig liefdevol?
Guchkov, Duma, slush, darkness, cloudberry. Lieverd, je wordt niet uit het raam getrokken.
Op de stoep-je stoute hoofd slaan?
Oh, dat is zo, is het niet? Wat nu? Oh, mijn God.
Familie-Eralash, en bekende zeurpieten-een grappig carnaval van kleine frietjes.
Van dienst, van vriendschap, van oude politiek-het brein is immens moe.