Александр Галич — Желание славы songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Желание славы" van Александр Галич.
Songteksten
Чудь начудила, да Меря намерила
Гатей, дорог, да столбов верстовых…"
Непричастный к искусству,
Не допущенный в храм,
Я пою под закуску
И две тысячи грамм.
Что мне пениться пеной
У беды на краю?!
Вы налейте по первой,
А уж я вам спою!
А уж я позабавлю,
Вспомню Меру и Чудь,
И стыда ни на каплю,
Мне не стыдно ничуть!
Спину вялую сгорбя,
Я ж не просто хулу,
А гражданские скорби
Сервирую к столу!
— Как живете, караси?
— Хорошо живем, мерси!
…Заходите, люди добрые,
(Боже правый, помоги!)
Будут песни, будут сдобные,
Будут с мясом пироги!
Сливы-ягоды соленые,
Выручайте во хмелю,
Вон у той — глаза зеленые,
Я зеленые люблю!
Я шарахну рюмку первую,
Про запас еще налью,
Песню новую, непетую
Для почина пропою:
«Справа койка, слева койка,
Ходим вместе через день облучаться,
Вертухай и бывший номер такой-то,
Вот где снова довелось повстречаться!
Мы гуляем по больничному садику,
Я курю, а он стоит „на атасе“,
Заливаем врачу-волосатику,
Что здоровье — хоть с горки катайся!
Погуляем полчаса с вертухаем,
Притомимся и стоим, отдыхаем.
Точно так же мы гуляли с ним в Вятке,
И здоровье было тоже в порядке!
Справа койка у стены, слева койка…»
Опоздавшие гости
Прерываеют куплет,
Их вбивают, как гвозди,
Ибо мест уже нет,
Мы их лиц не запомним,
Мы как будто вдвоем,
Мы по-новой наполним
И в охотку допьем!
Ах, в «мундире» картошка —
Разлюбезная Русь!
И стыжусь я… немножко,
А верней, не стыжусь,
Мне, как годое право,
Эта гордая роль,
Эта легкая слава
И привычная боль!
— Как жуете, караси?
— Хорошо жуем, мерси!
Колокольчики-бубенчики,
Пьяной дурости хамеж!
Где истицы, а где ответчики —
Нынче сразу не поймешь.
Все подряд истцами кажутся,
Всех карал единый Бог,
Все одной зеленкой мажутся,
Кто от пуль, а кто от блох!
Ладно, пейте, рюмки чистые,
Помолчите только впредь
Тише, черти голосистые,
Дайте ж, дьяволы, допеть:!
«Справа койка у стены, слева койка,
А за окнами февральская вьюга,
Вертухай и бывший номер такой-то —
Нам теперь невмоготу друг без друга.
И толкуем мы о разном и ясном,
О больнице и о больничном начальстве,
Отдаем предпочтение язвам,
Помереть хотим в одночасье.
Мы на пенсии теперь, на покое,
Наши койки, как суда на приколе,
А под ними на паркете из липы
Наши тапочки, как дохлые рыбы.
Спит больница, тишина, все в порядке,
И сказал он, приподнявшись на локте:
„Жаль я, сука, не добил тебя в Вятке,
Больно ловки вы, зэка, больно ловки…“
И упал он, и забулькал, заойкал,
И не стало вкртухая, не стало,
И поплыла вертухаева койка
В те моря, где ни конца, ни начала!
Я простынкой вертухая накрою…
Все снежок идет, снежок над Москвою,
И сыночек мой по тому, по снежочку
Провожает вертухаеву дочку…»
…Голос глохнет, как в вате,
Только струны бренчат.
Все, приличия ради,
С полминуты молчат.
А потом, под огурчик
Пропустив стопаря, —
«Да уж, песня — в ажурчик,
Приглашали не зря!
Да уж, песенка в точку,
Не забыть бы стишок,
Как он эту вот — дочку
Волокет на снежок!..»
Незнакомые рожи
Мокнут в пьяной тоске…
И стыжусь я до дрожи,
И желвак на виске!..
— Как стучите, караси?
— Хорошо стучим, мерси!
…Все плывет и все качается,
Добрый вечер! Добрый день!
Вот какая получается,
Извините, дребедень!
«Получайник «, «получайница», —
Больно много карасей!
Вот какая получается,
Извините, карусель.
Я сижу, гитарой тренькаю —
Хохот, грохот, гогот, звон…
И сосед-стукач за стенкою
Прячет в стол магнитофон…
Songtekstvertaling
Chud is in de war, ja gemeten
Guatay, wegen, mijlpalen Ja…"
Het heeft niets met de kunst te maken.,
Niet toegestaan in de tempel,
Ik zing voor het voorgerecht.
En 2000 gram.
Waar schuim ik naar
Aan de rand van de problemen?!
Jij giet de eerste.,
En Ik zal voor je zingen!
Ik zal je vermaken.,
Ik zal me de maat en de Chud herinneren.,
En geen schande.,
Ik schaam me helemaal niet!
De achterkant van trage shorba,
Ik ben niet zomaar een Hulu.,
En burgerlijke zorgen
Ik serveer het aan de tafel!
"Hoe gaat het, karasi?"
"We leven goed, mercy!
... Kom binnen, goede mensen.,
(Goede God, help!)
Er zullen liedjes zijn, er zullen muffins zijn,
Er zullen vleespasteitjes zijn!
Pruim-berry zout,
Help me als je dronken bent.,
Die ene heeft groene ogen,
Ik hou van groen!
Ik schud het eerste glas.,
Ik vul het wel voor je.,
Een nieuw lied, niet gezongen
Om het op te lossen, zal ik zingen:
"Rechterbed, linker bed,
We gaan om de dag samen om bestraald te worden.,
De bewaker en voormalig nummer zo en zo.,
Daar hebben we elkaar weer ontmoet.
We lopen rond in de tuin van het ziekenhuis.,
Ik rook en hij staat op atas.“,
Vul de haardokter in.,
Dat is de gezondheid van een achtbaan rit!
Loop een half uur met de bewaker.,
We worden moe en staan, rusten.
Op dezelfde manier wandelden we met hem in Vyatka,
En gezondheid was ook in orde!
Het rechter bed aan de muur, links van bed…»
Late gasten
Een vers onderbreken,
Ze worden naar binnen gedreven als spijkers.,
Want er zijn geen plaatsen meer,
We zullen hun gezichten niet herinneren.,
Het is alsof we met z ' n tweeën zijn.,
We vullen het weer op.
En we drinken het op!
Ah, in de "uniform" aardappelen —
Geliefde Rusland!
En ik schaam me... een beetje,
Of liever, ik schaam me niet.,
Ik, als godoe rechts,
Deze trotse rol,
Deze gemakkelijke glorie
En de gebruikelijke pijn!
Hoe kauw je, karper?"
"Goed kauwen, mercy!"
Klokken en bellen,
Dronken domheid James!
Waar zijn de eisers en waar zijn de verweerders? —
Dat zie je tegenwoordig niet meteen.
Allemaal op rij eisers lijken,
Allen werden gestraft door de Ene God.,
Ze zijn allemaal besmeurd met hetzelfde groene spul.,
Wie van kogels, en wie van vlooien!
Oké, drink, de glazen zijn schoon.,
Wees alleen stil vanaf nu.
Stil, jullie woeste duivels.,
Laat ons, duivels, eindigen:!
"Rechts is een bed tegen de muur, links is een bed,
Als de Februari sneeuwstorm,
De bewaker en voormalig nummer zo en zo. —
We kunnen elkaar nu niet uitstaan.
En we praten over verschillende en heldere dingen.,
Over het ziekenhuis en de ziekenhuisautoriteiten,
Geef de voorkeur aan zweren,
We willen vannacht sterven.
We zijn nu met pensioen, in rust,
Onze bunks zijn als schepen voor anker.,
En onder hen op het Linden parket
Onze Slippers zijn als dode vissen.
Het ziekenhuis slaapt, rustig, alles is in orde.,
En hij zei, zich vastklampend op een elleboog:
"Ik wou dat ik je afgemaakt had, trut. Vyatka,
Pijnlijk slim van je, Zeka, pijnlijk slim van je. …“
En hij viel, en gorgelde, en sloeg,
En niet vortuka worden,,
En zwom in het bed van vertuhaev.
Naar de zeeën waar geen einde is, geen begin!
Ik dek je met een laken.…
Alle sneeuwbal gaat, sneeuwbal boven Moskou,
En mijn zoon daarbij, bij de sneeuwbal
Escorts vertuhaev dochter..."
...De stem is verloren, als in wol,
Alleen met de snaren strijken.
Allemaal omwille van fatsoen.,
Ze zijn een halve minuut stil.
En dan, onder de komkommer
Het stopbord overslaan, —
"Yes, the song-in the openwork,
Uitgenodigd voor een goede reden!
Ja, Een lied to the point,
Vergeet het rijmpje niet.,
Als hij dit hier is-Dochter
Een sneeuwbal aan het slepen!.."
Vreemde gezichten
Nat worden in een dronken melancholie…
En ik schaam me tot op het punt van trillen,
En een spier in mijn tempel!
"Hoe klop je, karasi?"
"Goed geklopt, mercy!
...Alles zweeft en alles schommelt,
Goedenavond. Goedemiddag.
Dit is wat er gebeurt.,
Sorry, onzin!
"Polochany", " poluchayetsa", —
Te veel karper.
Dit is wat er gebeurt.,
Sorry, de draaimolen.
Ik zit daar met mijn gitaar. —
Gelach, brul, guffaw, rinkelend…
En de buurman-verklikker achter de muur
Hij verbergt de bandrecorder in de tafel.…