Александр Дюмин — Померкшая весна songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Померкшая весна" van Александр Дюмин.
Songteksten
Пожелтевшей листвою от времени.
Вспоминаю о том, как прожил
Без весны молодое цветение.
Дни проходят один за другим,
Месяца пролетают и годы.
Был недавно совсем молодым,
Безбородым юнцом на свободе.
Но померкла, увяла весна,
Жизнь пошла по распутице тонкой.
И сижу я теперь у окна,
Постарел за железной решёткой.
Не по сердцу мне здесь, да ничего:
Этот край, эти чуждые дали.
Извели, измотали всего,
В душу грубо, смеясь, наплевали.
А на воле — осенняя стужа,
Листья вянут под инеем, стынут.
И домой, непременно, вернусь я,
И родные места меня примут.
Знаю, счастье моё впереди.
Грязь я смою, а грубость запрячу,
Я прижмусь к твоей нежной груди,
Засмеюсь и от счастья заплачу.
Songtekstvertaling
Gele bladeren van tijd tot tijd.
Ik weet nog hoe ik leefde.
Zonder de lente bloeien de jonge mensen.
De dagen gaan de ene na de andere,
Maanden en jaren vliegen voorbij.
Was onlangs nog vrij jong,
Een onbezonnen jeugd op vrije voeten.
Maar de bron vervaagde en verdorde.,
Het leven liep op een dunne warboel.
En nu zit ik bij het raam.,
Gerijpt achter de ijzeren tralies.
Ik vind het hier niet leuk, maar niets.:
Dit land, deze buitenaardse afstanden.
Uitgeput, uitgeput alles,
In ziel ruw, lachend, spuwend.
En aan de buitenkant-herfst koude,
De bladeren verwelken onder de vorst, worden koud.
En ik ga zeker terug naar huis.,
En mijn geboorteland zal me accepteren.
Ik weet dat mijn geluk voor me ligt.
Ik zal het vuil wegspoelen en de grofheid verbergen.,
Ik zal knuffelen tot aan je zachte borst.,
Ik zal lachen en huilen van geluk.