Александр Башлачёв — Триптих памяти В. С. Высоцкого songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Триптих памяти В. С. Высоцкого" van Александр Башлачёв.

Songteksten

Хорошо, коли так. Коли все неспроста,
Коли ветру все дуть, а деревьям — качаться.
Коли весело жить, если жить не до ста.
А потом уходить — кто куда, — а потом все равно возвращаться.
Коли весело жить, не считая до ста.
А потом уходить — кто куда, — а потом все равно возвращаться.
Возвращаются все. И друзья, и враги
Через самых любимых, да преданных женщин.
Возвращаются все. И идут на круги.
И опять же не верят судьбе — кто-то больше, кто — меньше.
Возвращаются все. И идут на круги.
И опять же не верят судьбе — кто-то больше, кто — меньше.
Хорошо, коли так. Значит, ищут судьбу.
А находят себя, если все же находят.
Если дырку во лбу вы видали в гробу,
Приказав долго жить, вечным сном, дуба дав,
Или как там еще в обиходе.
Да хорошо и в гробу! Лишь бы с дыркой во лбу.
Приказав долго жить… или как там еще в обиходе.
Только вечный огонь все равно прогорит.
Пусть хорош этот сон. Только тоже не вечен.
На Молочном пути вход с восхода открыт.
И опять молоко — по груди, по губам…
И нельзя изменить место встречи.
На Молочном пути вход с восхода открыт.
И опять молоко… и нельзя изменить место встречи.
Если баба трезва, если баба скушна,
Да может ей нелегко, тяжело да невесело с нами.
А налей ей вина, а достань-ка до дна —
Ох, отсыплет зерна и отдаст тебе все,
Чем поднять в печке пламя.
Да налей-ка вина, да достань-ка до дна!
Ох, отдаст тебе все, чтоб поднять в печке пламя.
И опять каравай собираешь по крохам.
И по каплям опять в кипяток свою кровь.
Жизнь… она не простит только тем,
Кто думал о ней слишком плохо.
Баба мстит лишь за то, что не взял,
Что не принял любовь.
Жизнь… она не простит тем, кто думал о ней слишком плохо.
Баба мстит лишь за то, что не взял, что не принял любовь.
Так слови свое Слово, чтобы разом начать все дела.
Как положено, все еще раз положить на лопатки.
Чтобы девочка-Время из сказок косу заплела.
Чтобы Время-мальчишка пугал и стрелял из рогатки.
Чтобы девочка-Время из сказок косу заплела.
Чтобы Время-мальчишка пугал и стрелял из рогатки.
Чтоб они не прощали, когда ты игру не поймешь,
Когда мячик не ловишь и даже не плачешь в подушку.
Если ты не поймешь, не услышишь да не подпоешь,
Значит, вместо гитары еще раз возьмешь погремушку.
Если ты не поймешь, не услышишь да не подпоешь,
Значит, вместо гитары еще раз возьмешь погремушку.
А погремушка гремит, да внутри вся пуста.
Скушно слушать сто раз! — надоест даже сказка.
Так не ждал бы, пока досчитают до ста.
Лучше семь раз услышать — один раз сказать
Или спеть, да не сдвоить, а строить, сварить, доказать,
Но для этого в сказке ты должен учуять подсказку.
Чтобы туже вязать, чтобы туже вязать,
Нужно чувствовать близость развязки.
Колея по воде… Но в страну всех чудес
Не проехать по ней, да еще налегке, да с пустым разговором.
Так не спрашивай в укор: — Ты зачем в воду лез?
Я, конечно, спою, я, конечно, спою, но хотелось бы — хором.
Так не спрашивай в укор: — Ты зачем в воду лез?
Я, конечно, спою, но хотелось-то — хором.
Ведь хорошо, если хор в верхней ноте подтянет,
Подтянется вместе с тобою.
Кто во что, но душевно и в корень,
И корни поладят с душой.
Разве что-то не так? Вроде все, как всегда.
То же небо опять голубое.
Да, видно, что-то не так, если стало вдруг так хорошо.
Да только что тут гадать? Высоко до небес.
Да рукою подать до земли, где месить тили-тесто.
Если ты ставишь крест на стране всех чудес,
Значит, ты для креста выбрал самое верное место.
Если ты ставишь крест на стране всех чудес,
Значит, ты для креста выбрал самое верное место.
А наши мертвые нас не оставят в беде.
Правда, наши павшие, как на часах часовые.
Но отражается небо во мне и в тебе,
И во Имя Имен пусть живых не оставят живые.
Да, в общем, места

Songtekstvertaling

Als dat zo is. Als alles voor een reden,
Als de wind blijft blazen en de bomen blijven schommelen.
Als het leuk is om te leven als je niet honderd wordt.
En dan vertrekken - wie gaat waar-en dan toch terugkomen.
Als het leuk is om te leven, niet tot honderd tellen.
En dan vertrekken - wie gaat waar-en dan toch terugkomen.
Iedereen keert terug. Vrienden en vijanden
Door de meest geliefde, Ja toegewijde vrouwen.
Iedereen keert terug. En rondjes lopen.
En nogmaals, ze geloven niet in het lot — sommige meer, sommige minder.
Iedereen keert terug. En rondjes lopen.
En nogmaals, ze geloven niet in het lot — sommige meer, sommige minder.
Als dat zo is. Dus ze zijn op zoek naar het lot.
En ze vinden zichzelf, als ze ze vinden.
Als je een gat in je voorhoofd hebt gezien in een doodskist,
Bevolen om lang te leven, eeuwige slaap, eikenhouten gaven,
Of wat er nog meer in gebruik is.
Ja goed en in een doodskist! Al was het maar met een gat in zijn voorhoofd.
Bevolen om lang te leven... of wat er nog meer in gebruik is.
Alleen de eeuwige vlam zal toch uitbranden.
Laat deze droom goed zijn. Alleen is het ook niet eeuwig.
De ingang van de Melkweg is open vanaf zonsopgang.
En opnieuw de melk van de borst, lippen…
En je kunt de ontmoetingsplaats niet veranderen.
De ingang van de Melkweg is open vanaf zonsopgang.
En weer melk... en je kunt de ontmoetingsplaats niet veranderen.
Als de vrouw nuchter is, als de vrouw saai is,
Ja, het kan moeilijk voor haar zijn, hard en verdrietig bij ons.
En schenk haar wat wijn in, en breng haar naar de bodem. —
Hij giet het graan eruit en geeft je alles.,
Dan verheft u de vlam in het fornuis.
Ja, schenk wat wijn in en breng het naar de bodem!
Oh, hij zal je alles geven om een vuur in het fornuis op te stoken.
En weer verzamel je het brood in kruimels.
En laat je bloed terug in het kokende water vallen.
Leven... het zal niet alleen degenen vergeven,
Die te slecht over haar dacht.
Een vrouw neemt alleen wraak voor het feit dat ik niet,
Dat ik geen liefde accepteerde.
Leven... het zal degenen die er te slecht over dachten niet vergeven.
Baba neemt alleen wraak voor het feit dat hij niet nam, dat hij geen liefde accepteerde.
Dus zeg je woord om alles in één keer te beginnen.
Zoals het hoort, zet alles weer op de schouderbladen.
Op meisjes-tijd van sprookjes vlechten.
Op tijd-de jongen schrikt en schiet met een katapult.
Op meisjes-tijd van sprookjes vlechten.
Op tijd-de jongen schrikt en schiet met een katapult.
Zodat ze je niet vergeven als je het spel niet begrijpt.,
Als je geen bal vangt of zelfs maar in je kussen huilt.
Als je het niet begrijpt, niet horen, en niet zingen,
Dus, in plaats van een gitaar, ga je weer rammelen.
Als je het niet begrijpt, niet horen, en niet zingen,
Dus, in plaats van een gitaar, ga je weer rammelen.
En het rammelt, maar de hele binnenkant is leeg.
Het is saai om honderd keer te luisteren! - zelfs een sprookje wordt saai.
Dus ik zou niet wachten tot ze tot honderd tellen.
Het is beter om zeven keer te horen — zeg één keer
Of zingen, maar niet dubbel, en bouwen, koken, bewijzen,
Maar om dit in een sprookje te doen, moet je een hint ruiken.
Aan de strakkere brei aan de strakkere brei,
Je moet de nabijheid van de ontknoping voelen.
Gauge op het water ... maar naar het land van alle wonderen
Je kunt er niet doorheen rijden, en zelfs licht, en met lege praatjes.
Vraag dus niet uit verwijt: waarom was je in het water?"
Ik zal zingen, natuurlijk, Ik zal zingen, maar Ik wil graag zingen in koor.
Vraag dus niet uit verwijt: waarom was je in het water?"
Ik zal zingen, natuurlijk, maar ik wilde zingen in koor.
Immers, het is goed als het refrein in de top note omhoog komt,
Ga met je mee.
Wie in wat, maar mentaal en aan de basis,
En de wortels zullen met de ziel overweg kunnen.
Is er iets mis? Zoals altijd.
Dezelfde hemel is weer blauw.
Ja, Het is duidelijk dat er iets mis is als het plotseling zo goed voelt.
Maar wat valt er te raden? Hoog naar de hemel.
Ja, met de hand op de grond, waar je het tili-deeg moet kneden.
Als je Wonderland opgeeft,
Dus je koos de juiste plek voor het kruis.
Als je Wonderland opgeeft,
Dus je koos de juiste plek voor het kruis.
En onze doden laten ons niet in de steek.
Klopt, onze gevallenen zijn als wachters op de klok.
Maar de hemel wordt gereflecteerd in mij en in jou,
En in naam van Namen, laat de levenden de levenden niet verlaten.
Ja, in het algemeen, plaatsen