Александр Башлачёв — Случай в Сибири songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Случай в Сибири" van Александр Башлачёв.
Songteksten
Пока дышу, пока пою и пачкаю бумагу
Я слышу звон. На том стою. А там глядишь — и лягу.
Бог даст — на том и лягу.
К чему клоню? Да так, пустяк. Вошел и вышел случай.
Я был в Сибири. Был в гостях. В одной веселой куче.
Какие люди там живут! Как хорошо мне с ними!
А он… Не помню, как зовут. Я был не с ним. С другими.
А он мне — пей! — и жег вином. — Кури! — и мы курили.
Потом на языке одном о разном говорили.
Потом на языке родном о разном говорили.
И он сказал: — Держу пари — похожи наши лица,
Но все же, что ни говори, я — здесь, а ты — в столице.
Он говорил, трещал по шву: мол, скучно жить в Сибири.
Вот в Ленинград или в Москву…
Он показал бы большинству
И в том и в этом мире.
— А здесь чего? Здесь только пьют.
Мечи для них бисеры. Здесь даже бабы не дают.
Сплошной духовный неуют
Коты как кошки, серы.
— Здесь нет седла, один хомут.
Поговорить — да не с кем.
Ты зря приехал. Не поймут.
Не то, что там — на Невском.
— Ну как тут станешь знаменит —
Мечтал он сквозь отрыжку.
Да что там у тебя звенит?
— Какая мелочишка?
Пока я все это терпел и не спускал ни слова,
Он взял гитару и запел. Пел за Гребенщикова.
Мне было жаль себя, Сибирь, гитару и Бориса.
Тем более, что на Оби мороз всегда за тридцать.
Потом окончил и сказал, что снег считает пылью.
Я встал и песне подвязал оборванные крылья.
И спел свою, сказав себе: — Держись! — играя кулаками.
А он сосал из меня жизнь глазами-слизняками.
Хвалил он: — Ловко врезал ты по ихней красной дате.
И начал вкручивать болты про то, что я — предатель.
Я сел, белее, чем снега. Я сразу онемел как мел.
Мне было стыдно, что я пел. За то, что он так понял.
Что смог дорисовать рога, что смог дорисовать рога
Он на моей иконе.
— Как трудно нам — тебе и мне — шептал он,
Жить в такой стране и при социализме.
Он истину топил в говне.
За клизмой ставил клизму.
Тяжелым запахом дыша,
Меня кусала злая вша.
Чужая тыловая вша.
Стучало в сердце. Звон в ушах.
— Да что там у тебя звенит?
И я сказал: — Душа звенит. Обычная душа.
— Ну ты даешь… Ну ты даешь!
Чем ей звенеть? Ну ты даешь —
Ведь там одна утроба.
С тобой тут сам звенеть начнешь.
И я сказал: — Попробуй!
Ты не стесняйся. Оглянись. Такое наше дело.
Проснись. Да хорошо встряхнись. Да так, чтоб зазвенело.
Зачем живешь? Не сладко жить. И колбаса плохая.
Да разве можно не любить?
Вот эту бабу не любить, когда она такая!
Да разве ж можно не любить?
Да разве ж можно хаять?
Не говорил ему за строй. Ведь сам я — не в строю.
Да строй — не строй. Ты только строй. А не умеешь строить — пой.
А не поешь — тогда не плюй.
Я — не герой. Ты — не слепой.
Возьми страну свою.
Я первый раз сказал о том, мне было нелегко.
Но я ловил открытым ртом родное молоко.
И я припал к ее груди, я рвал зубами кольца.
Была дорожка впереди. Звенели колокольца.
Пока пою, пока дышу, дышу и душу не душу,
В себе я многое глушу. Чего б не смыть плевка?!
Но этого не выношу. И не стираю. И ношу.
И у любви своей прошу хоть каплю молока.
Songtekstvertaling
Terwijl ik adem, terwijl ik zing en papier smeert
Ik kan het horen. Daar sta ik op. En dan zul je zien-en Ik zal gaan liggen.
Als God het wil, zal ik daarop gaan liggen.
Waar wil ik heen? Oh, het is niets. Chance kwam en ging.
Ik was in Siberië. Ik was op bezoek. In een leuke stapel.
Wat voor soort mensen wonen daar! Hoe goed ik me bij hen voel!
Ik weet zijn naam niet meer. Ik was niet bij hem. Met anderen.
En hij voor mij — drink! - en verbrand met wijn. "Rook!"en we rookten.
Toen spraken ze over verschillende dingen in dezelfde taal.
Toen spraken ze over verschillende dingen in hun moedertaal.
En hij zei: "Ik wed dat onze gezichten op elkaar lijken.",
Maar toch, ik ben hier, en jij bent in de hoofdstad.
Hij zei, hij barstte in de naden: ze zeggen dat het saai is om in Siberië te wonen.
Hier in Leningrad of in Moskou…
Hij liet me het meeste zien.
En dat in deze wereld.
Wat is hier aan de hand?"Ze drinken alleen hier.
Zwaarden zijn kralen voor hen. Hier geven zelfs vrouwen niet.
Een solide spiritueel bestaan niet
Katten als katten, zwavel.
- Er is hier geen zadel, alleen een juk.
Er is niemand om mee te praten.
Je had niet moeten komen. Ik begrijp het niet.
Niet dat er-op de Nevsky.
Hoe kun je hier beroemd worden? —
Hij droomde door een boer.
Waar gaat dat rinkelen over?
"Welk klein ding?"
Tot nu toe heb ik dit allemaal doorstaan en nooit een woord laten ontglippen,
Hij pakte zijn gitaar en begon te zingen. Zong voor Grebenshchikova.
Ik had medelijden met mezelf, Siberië, gitaar en Boris.
Vooral omdat de Obi Moroz altijd in de dertig is.
Toen was hij klaar en zei dat hij dacht dat de sneeuw stof was.
Ik stond op en bond de gescheurde vleugels vast aan het lied.
En hij zong zijn eigen lied, en zei tegen zichzelf: "wacht even! - met je vuisten spelen.
En hij zoog het leven uit me met zijn slakkenogen.
Hij prees: — ze zijn zelfs op de rode datum.
En ik begon de bouten te verpesten over een verrader te zijn.
Ik zat op, witter dan sneeuw. Ik was direct sprakeloos.
Ik schaamde me dat ik zong. Voor wat hij zo begreep.
Dat ik de horens kon aftekenen, dat ik de horens kon aftekenen.
Het staat op mijn icoon.
-Hoe moeilijk het voor ons is-jij en ik - " hij fluisterde,
Om in zo ' n land en onder socialisme te leven.
Hij verdronk de waarheid in stront.
Voor een klysma een klysma.
Zware geur ademhaling,
Ik ben gebeten door boze luizen.
Iemand anders zijn achterste luizen.
Mijn hart bonsde. Tinnitus.
- Wat gaat er rinkelen?"
En ik zei: "mijn ziel rinkelt."Een gewone ziel.
"Nou, je geeft... Nou, je geeft!
Waar moet het mee rinkelen? Nou, je geeft —
Er is tenslotte één baarmoeder.
Met jou ga je jezelf bellen.
En ik zei: "Probeer het!"
Wees niet verlegen. Kijk achter hem. Dit zijn onze zaken.
Wakker. Schud jezelf goed. Ja, zodat hij ging.
Waarom leef je? Niet lief om te leven. En de worst is slecht.
Hoe kun je niet liefhebben?
Ik hou niet van deze vrouw als ze zo is!
Hoe kun je niet liefhebben?
Hoe kun je daar fout mee vinden?
Ik heb hem niet over de lijn verteld. Ik zit tenslotte niet in de gelederen.
Ja bouwen-niet bouwen. Je bouwt alleen maar. Als je niet weet hoe je moet bouwen, zing dan.
Als je niet eet, spuug dan niet.
Ik ben geen held. Je bent niet blind.
Neem je land.
Ik zei het voor het eerst, het was niet makkelijk voor me.
Maar ik ving de inheemse melk met mijn mond open.
En ik klampte me vast aan haar borst, ik scheurde de ringen met mijn tanden.
Er was een pad voor ons. Een belletje rinkelen.
Terwijl ik zing, terwijl ik adem, adem ik en mijn ziel is niet mijn ziel,
Ik heb veel aan mijn hoofd. Waarom was je de speeksel niet af?!
Maar ik kan er niet tegen. En ik was het niet. En draag.
En ik vraag mijn liefde voor tenminste een druppel melk.