Александр Башлачёв — Сядем рядом songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Сядем рядом" van Александр Башлачёв.
Songteksten
Сядем рядом. Сядем ближе
Да прижмемся белыми заплатами к дырявому мешку
Строгим ладом, тише, тише
Мы переберем все струны да по зернышку
Перегудом, перебором.
Да я за разговорами не разберусь,
Где Русь, где грусть.
Нас забудут — да не скоро,
А когда забудут, я опять вернусь.
Будет время, я напомню,
Как все было скроено, да все опять перекрою
Только верь мне, только пой мне
Только пой мне, милая — я подпою.
Нить, как волос.
Жить, как колос.
Размолотит колос в дух и прах один цепной удар.
Да я все знаю, дай мне голос.
И я любой удар приму, как твой великий дар.
Тот, кто рубит сам дорогу,
Не кузнец, не плотник ты,
Да все одно поэт.
Тот, кто любит, да не к сроку,
Тот, кто исповедует, да сам того не ведает.
Но я — в ударе. Жмут ладони,
Все хлопочут бедные, да где ж им Удержать зерно в горстях.
На гитаре, на гармони,
На полене сучьем, на своих костях.
Злом да ласкою, да грехами
Растяни меня ты, растяни, как буйные меха!
Пропадаю с потрохами,
А куда мне, к лешему, потроха…
Но завтра — утро. Все сначала.
Заплетать на острых пяльцах недотрогу нить.
Чтоб кому-то, кому-то полегчало…
Да разреши, пожалуй, я сумел бы все на пальцах объяснить.
Тем, кто мукой — да не мукою
Все приметы засыпает, засыпает на ходу,
Слезы с луком.
Ведь подать рукою,
И погладишь в небе свою заново рожденную звезду.
Ту, что рядом, ту, что выше,
Чем на колокольне звонкий звон…
Да где он? Все темно.
Ясным взглядом,
Ближе, ближе…
Глянь в окно — да вот оно рассыпано, твое зерно.
Выше окон, выше крыши.
Ну, чего ты ждешь? Иди смелей, бери еще, еще
Что, высоко? Ближе, ближе.
Ну вот уже тепло. Ты чувствуешь, как горячо?
Вот оно — ты чувствуешь, как горячо.
Songtekstvertaling
Ga naast hem zitten. Ga dichterbij zitten.
Ja, we drukken onze witte vlekken tegen de lekke zak.
Strikt fret, hush, hush
We nemen alle touwtjes een voor een door.
Te veel, te veel.
Ik kan niet tegen praten.,
Waar is Rusland, waar het verdriet.
We zullen vergeten worden-maar niet snel,
En als ze het vergeten zijn, kom ik terug.
Ik zal je eraan herinneren als ik tijd heb.,
Hoe alles werd gesneden, maar alles zal weer worden geknipt.
Geloof me, zing alleen voor mij.
Zing voor me, schat, en ik zal voor je zingen.
Draad als haar.
Leef als een oor.
Vermaal de oren in de geest en het stof van de enkele kettingaanval.
Ik weet alles, geef me een stem.
En ik accepteer elke klap als je grote geschenk.
Degene die zelf de weg snijdt,
Je bent geen smid of timmerman.,
Ja, allemaal een ding dichter.
Degene die liefheeft, maar niet tegen de deadline.,
Degene die bekent, maar het niet weet.
Maar ik ben op dreef. Ze schudden hun handen,
Alle armen hebben het druk, maar waar is het graan gebleven.
De gitaar, de accordeon,
Op een houtblok, op hun botten.
Met kwaad en vriendelijkheid, en met zonden
Strek me, strek me als wilde bont.
Ik ben verloren met mijn ingewanden.,
En waar naar mij, naar de duivel, ingewanden…
Maar morgen is het ochtend. Helemaal opnieuw.
Om een draad te vlechten op een scherp borduurframe.
Voor iemand die zich beter voelt.…
Als je het had toegestaan, had ik alles aan mijn vingers kunnen uitleggen.
Degenen die meel — Ja, bloem niet
Alle tekenen van in slaap vallen, in slaap vallen tijdens de verhuizing,
Tranen met uien.
Immers, geef het met de hand,
En je zult je pasgeboren ster in de lucht strelen.
Degene ernaast, degene erboven.,
Dan de klokkentoren die rinkelt…
Ja, waar is hij? Alles is donker.
Met een heldere blik,
Dichterbij.…
Kijk uit het raam en daar is het, je graan.
Boven de ramen, boven het dak.
Waar wacht je op? Ga moedig, neem meer, meer
Wat, high? Dichterbij.
Het is al warm. Voel je hoe warm het is?
Hier is het-je voelt hoe warm het is.