Александр Башлачёв — Посошок songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Посошок" van Александр Башлачёв.
Songteksten
Эх, налей посошок, да зашей мой мешок-
На строку — по стежку, а на слова — по два шва.
И пусть сырая метель все кроит канитель
И пеньковую пряжу плетет в кружева.
Отпевайте немых! А я уж сам отпоюсь.
А ты меня не щади — срежь ударом копья.
Но гляди — на груди повело полынью.
Расцарапав края, бьется в ране ладья.
И запел алый ключ, закипел, забурлил,
Завертело ладью на веселом ручье.
А я еще посолил, рюмкой водки долил,
Размешал и поплыл в преисподнем белье.
Так плесни посошок, да затяни ремешок
Богу, Сыну и Духу весло в колесо.
И пусть сырая метель мягко стелет постель
И земля грязным пухом облепит лицо.
Перевязан в венки мелкий лес вдоль реки.
Покрути языком — оторвут с головой.
У последней заставы блеснут огоньки,
И дорогу штыком преградит часовой.
— Отпусти мне грехи! Я не помню молитв.
Но если хочешь — стихами грехи замолю,
Но объясни — я люблю оттого, что болит,
Или это болит оттого, что люблю?
Ни узды, ни седла. Всех в расход. Все дотла.
Но кое-как запрягла. И вон — пошла на рысях!
Не беда, что пока не нашлось мужика.
Одинокая баба всегда на сносях.
И наша правда проста, но ей не хватит креста
Из соломенной веры в «спаси-сохрани».
Ведь святых на Руси — только знай выноси.
В этом высшая мера. Скоси-схорони.
Так что ты, брат, давай, ты пропускай, не дури!
Да постой-ка, сдается и ты мне знаком…
Часовой всех времен улыбнется: — Смотри! -
И подымет мне веки горячим штыком.
Так зашивай мой мешок, да наливай посошок!
На строку — по глотку, а на слова — и все два.
И пусть сырая метель все кроит белый шелк,
Мелко вьет канитель да плетет кружева…
Songtekstvertaling
Oh, giet een stok, en naai mijn tas dicht-
Eén steek per lijn en twee hechtingen per woord.
En laat de natte sneeuwstorm alles bedekken
En ze weeft hennep garen in kant.
Zing een stille begrafenis! Ik laat mezelf wel gaan."
Spaar me niet, snij me af met een speer.
Maar kijk-de sagebrush begon op mijn borst.
Krabben aan de randen, de toren klopt in de wond.
En de scharlaken sleutel zong, kookte, borrelde,
Draaide de toren op de merry stream.
En ik heb nog steeds gezouten, een glas wodka bijgevuld,
Geroerd en gedreven in het ondergoed van de onderwereld.
Dus splash de stok, en draai de riem
God, de Zoon en de geest hebben een roeispaan in het wiel.
En laat de natte sneeuwstorm zachtjes het bed opmaken
En de aarde zal je gezicht bedekken met vuil.
Kleine kransen vastgebonden in het bos langs de rivier.
Draai je tong en ze trekken je kop eraf.
De lichten zullen flitsen bij de laatste buitenpost.,
En de weg wordt geblokkeerd door een wacht met een bajonet.
- Laat mijn zonden los! Ik herinner me geen gebeden.
Maar als je wilt, zal ik voor je zonden bidden met verzen.,
Maar vertel me dit, Ik hou omdat het pijn doet.,
Of doet het pijn omdat ik van je hou?
Geen zadel, geen zadel. Alles in de stroom. Allemaal op de grond.
Maar op een of andere manier gebruikt. En uit-ging op een trot!
Het maakt niet uit dat we nog geen man hebben gevonden.
Een alleenstaande vrouw is altijd zwanger.
En onze waarheid is simpel, maar niet genoeg.
Van het stro geloof in"save-save".
Immers, de heiligen op Rusi weten het alleen.
Dit is de ultieme maatregel. Kruis je-sharoni.
Dus jij, broer, kom op, sla het over, doe niet zo stom!
Wacht even, ik denk dat ik jou ook ken.…
De wacht van alle tijden zal glimlachen: "kijk! -
En doe mijn oogleden omhoog met een hete bajonet.
Dus steek een hechting in mijn tas, maar ik giet er een voor onderweg!
Op een lijn - op een keel, en op woorden-en alle twee.
En laat de natte sneeuwstorm alle witte zijde snijden,
Fijn weefsel en kant…