Alchemist — Epsilon songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Epsilon" van Alchemist.
Songteksten
I feel like this is just a means to an end.
Does it hold any meaning as I reach the end?
Lost to memory, final reality.
When I’m awake or asleep both are all but a dream.
Finality of this life is something certain for me.
Lost to memory, final reality.
Sifting fragments of time, drifting, falling away.
Sense of finality, fate is dawning on me.
What is the purpose of death, live, learn, die then forget?
Feel I’m lying awake, only sleep when I’m dead.
Lost to memory, final reality.
Compressed memories.
I’m temporary, unable to contain.
Like Epsilon, my finality is pointing out the way.
What have I learned?
What will I forget?
Monumental rhythm of life is pounding out the beat of the dead,
but might it all end, without a meaning?
Lost to memory, final reality.
Speed Of Life
Each day grows quicker as I breathe.
Or is it that every year seems to get shorter?
Racing at the speed of life.
So much to do, so little time.
I don’t want to win this race.
Heading swiftly to my grave.
Epidermis showing signs of natural decay from living my life.
No way to slow the hands of time.
Of this I am sure you live, then you die.
From infancy to my old age.
Another day of life.
Another turn of the page.
Racing at the speed of life.
So much to do, so little time.
Heading swiftly to my grave.
Is it only me, is it all in my head?
Rather a fight to ascend than an easy descent.
Do you ever get the feeling you’re in some sort of race?
Each day has more to offer, there’s just no time to play.
One mine I’m a child, the next I am a man.
And fate, it pushes my life, the fastest speed it can.
Songtekstvertaling
Ik heb het gevoel dat dit slechts een middel is om een doel te bereiken.
Heeft het enige betekenis als ik het einde bereikt?
Verloren aan het geheugen, de laatste realiteit.
Als ik wakker ben of slaap, is alles maar een droom.
Finaliteit van dit leven is iets zeker voor mij.
Verloren aan het geheugen, de laatste realiteit.
Fragmenten van tijd zeven, wegdrijven, wegvallen.
Gevoel van finaliteit, het lot begint me te dagen.
Wat is het doel van de dood, leven, leren, sterven en vergeten?
Het gevoel dat ik wakker lig, alleen slapen als ik dood ben.
Verloren aan het geheugen, de laatste realiteit.
Gecomprimeerde herinneringen.
Ik ben tijdelijk, kan me niet inhouden.
Net als Epsilon, wijst mijn finaliteit de weg.
Wat heb ik geleerd?
Wat zal ik vergeten?
Het monumentale ritme van het leven slaat de beat of the dead uit,
maar zou het allemaal eindigen, zonder betekenis?
Verloren aan het geheugen, de laatste realiteit.
Levenssnelheid
Elke dag wordt sneller als ik adem.
Of wordt elk jaar korter?
Racen met de snelheid van het leven.
Zo veel te doen, zo weinig tijd.
Ik wil deze race niet winnen.
Snel op weg naar mijn graf.
Epidermis vertoont tekenen van natuurlijk verval van mijn leven.
Geen manier om de tijd te vertragen.
Hier ben ik zeker van dat je leeft, dan sterf je.
Van jongs af aan tot aan mijn oude dag.
Een andere dag van het leven.
Een nieuwe bladzijde.
Racen met de snelheid van het leven.
Zo veel te doen, zo weinig tijd.
Snel op weg naar mijn graf.
Zit het allemaal in mijn hoofd?
Eerder een gevecht om op te stijgen dan een gemakkelijke afdaling.
Heb je ooit het gevoel dat je in een soort race zit?
Elke dag heeft meer te bieden, er is gewoon geen tijd om te spelen.
De ene mijn ben ik een kind, de volgende ben ik een man.
En het lot duwt mijn leven, de snelste snelheid die het kan.