Albertucho — Mi estrella songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Mi estrella" van Albertucho.
Songteksten
Tengo que recurrir a mi poca inteligencia
Me está quitando las ganas de andar por mi senda de hierba
Y la cubre con piedras
No tiene nombre, no existe, pero puedo verla
Es de metales preciosos, se expresa en madera
¿dónde hostias está mi estrella?
Alumbra por turnos a quien la desea
Cuando me llora la abro de piernas
Y espera que cuente mil cuentos que a nadie interesan
¿Dónde hostias está mi estrella?
Que sacude las cenizas que aún me queman
Las ordena y las escupe en puño y letra
Y espera que cuente mil cuentos que a nadie interesan
Le pregunto a mis sentidos, uno a uno
Si recuerdan el color de aquellas flores
Que envolvían a los poetas
Si es que estuviesen marchitas
Necesito que aparezcan
Que la rieguen con su llanto
Que se abra de vida y piernas
¿dónde te escondes bastarda?
¿dónde hostias está mi estrella?
Alumbra por turnos a quien la desea
Cuando me llora la abro de piernas
Y espera que cuente mil cuentos que a nadie interesan
¿Dónde hostias está mi estrella?
Que sacude las cenizas que aún me queman
Las ordena y las escupe en puño y letra
Y espera que cuente mil cuentos que a nadie interesan
Songtekstvertaling
Ik moet mijn toevlucht nemen tot mijn kleine intelligentie.
Het neemt de drang weg om mijn graspad te bewandelen.
En hij bedekt het met stenen.
Het heeft geen naam, het bestaat niet, maar ik kan het zien.
Het is gemaakt van edele metalen, uitgedrukt in hout
waar is mijn ster?
Licht aan iedereen die het wil.
Als ze huilt, spreid ik haar benen.
En verwacht dat ik duizend verhalen vertel waar niemand om geeft.
Waar is mijn ster?
Dat de as schudt die me nog steeds verbrandt.
Hij beveelt ze en spuugt ze in zijn vuist.
En verwacht dat ik duizend verhalen vertel waar niemand om geeft.
Ik vraag mijn zintuigen, één voor één.
Als je je de kleur van die bloemen herinnert
Die de dichters omhulde.
Als ze verdord waren
Ik wil dat je komt.
Laat ze haar water geven met hun geween.
Om het leven en de benen te openen
Waar verstop je je, klootzak?
waar is mijn ster?
Licht aan iedereen die het wil.
Als ze huilt, spreid ik haar benen.
En verwacht dat ik duizend verhalen vertel waar niemand om geeft.
Waar is mijn ster?
Dat de as schudt die me nog steeds verbrandt.
Hij beveelt ze en spuugt ze in zijn vuist.
En verwacht dat ik duizend verhalen vertel waar niemand om geeft.