Alberto Cortez — Mi Arbol y Yo songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Mi Arbol y Yo" van Alberto Cortez.
Songteksten
Mi madre y yo lo plantamos
En el limite del patio
Donde termina la casa
Fue mi padre quien lo trajo
Yo tenia cinco años
Y el apenas una rama
Al llegar la primavera
Cultivamos bien la tierra
Y lo cubrimos de agua
Con trocitos de madera
Hicimos una barrera
Para que no se dañara
Mi arbol broto, mi infancia paso
Hoy bajo su sombra que tanto crecio
Tenemos recuerdos mi arbol y yo
Con el correr de los años
Y mis pantalones largos
Me llego la adolescencia
Fue a la sombra de mi arbol
Una siesta en el verano
Donde perdi la inocencia
Luego fue tiempo de estudios
Con regresos a menudo
Pero con plena conciencia
Se acercaba un largo viaje
Solo de ida el pasaje
Y asi me llego la ausencia
Mi arbol broto, mi infancia paso. etc
Muchos años han pasado
Y por fin he regresado
A mi terruño querido
Y en el limite del patio
Ahi me estaba esperando
Como se espera a un amigo…
Parecia sonreirme
Como queriendo decirme
«mira… estoy lleno de nidos»
Ese arbol que plantamos
Hacen como unos veinte años
Cuando yo solo era un niño
Aquel que broto y el tiempo paso…
Mitad de mi vida con el se quedo…
Hoy bajo su sombra, que tanto crecio
Tenemos recuerdos… mi arbol y yo
Songtekstvertaling
Mijn moeder en ik hebben het daar neergelegd.
Aan de rand van de werf
Waar het huis eindigt
Het was mijn vader die het bracht.
Ik was vijf jaar oud.
And the just a branch
Als de lente komt
We cultiveren het land goed.
En we bedekken het met water.
Met houtsnippers
We maakten een barrière.
Zodat het niet beschadigd raakt.
Mijn boomspruit, mijn jeugdpas
Vandaag onder zijn schaduw groei ik zoveel
We hebben herinneringen aan mij en mijn boom.
Door de jaren heen
En mijn lange broek
Ik kreeg puberteit.
Het was in de schaduw van mijn boom
Een dutje in de zomer
Waar ik mijn onschuld verloor
Dan was het studietijd.
Met vaak rendement
Maar met volledig bewustzijn
Er kwam een lange reis aan
Enkeltje
En zo kwam de afwezigheid
Mijn boom ontkiemde, mijn jeugd ging voorbij. etc
Er zijn vele jaren verstreken.
En ik ben eindelijk terug.
Op mijn geliefde land
En aan de rand van de tuin
Daar stond hij op me te wachten.
Hoe een vriend te verwachten…
Ze leek te lachen.
Alsof je het me wilt vertellen.
"kijken ... Ik zit vol nesten.»
Die boom die we geplant hebben
Ongeveer twintig jaar geleden
Toen ik nog een kind was.
Degene die ontkiemde en de tijd verstreek…
Mijn halve leven bleef ik bij hem.…
Vandaag onder zijn schaduw, dat hij zo groeide
We hebben herinneringen ... ik en mijn boom