Alberto Cortez — Como La Marea songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Como La Marea" van Alberto Cortez.
Songteksten
Una mañana de sol,
al abrir la primavera,
con el alma en bandolera
se marchó.
Habló de ser o no ser;
la costumbre traicionera
nos anula lo que queda
por saber
y es preciso liberar
al vuelo, todas las plumas
y dejar que se consuma
la ansiedad.
Lo tienes que comprender;
y ya no dijo más nada,
dejó la llave en la entrada
y se fue.
Como la marea
se fue de mi playa
como la marea.
Removió la arena
y apuró mis penas
como la marea.
Vi que se alejaba
y a mí me dejaba
la dura tarea
de apagar los sueños
y desvanecerlos
como la marea.
Como la marea
se fue de repente,
como la marea.
Empezó el hastío
a llenar vacíos
de cualquier manera,
a dejar abierta,
el alma y la puerta
para que volviera
como la marea,
para que volviera,
como la marea.
Una mañana de sol,
al cerrar la primavera
con el alma en bandolera
regresó.
Habló de soledad,
que venía de un fracaso;
que podía entre mis brazos
olvidar,
que quería reponer
lo que me había quitado;
que jamás me había dejado
de querer.
«„Ahora ya puedes confiar“».
«„Ya no habrá más despedidas“».
«„Ya no me iré de tu vida,
nunca más“».
Como la marea
regresó a mi playa,
como la marea.
Remojó la arena
y enjugó mis penas
como la marea.
Abrió la ventana
que dejó cerrada
la mañana aquella
y encendió de nuevo
mis más caros sueños
como la marea.
Como la marea
volvió de repente,
como la marea
y dejó el hastío
de llenar vacíos
de cualquier manera.
Atranqué la puerta
para estar alerta
que ya no se fuera
si otra vez quisiera,
que ya no se fuera
como la marea.
Songtekstvertaling
Een zonnige ochtend,
wanneer de lente opent,
met ziel in schoudertas
hij is weg.
Hij sprak over zijn of niet zijn.;
de verraderlijke gewoonte
het maakt de rest ongedaan.
weten
en het is noodzakelijk om los te laten
on the fly, all the feathers
en laat het verteerd worden
angst.
Je moet het begrijpen.;
en hij zei niets meer.,
hij liet de sleutel bij de ingang.
en hij vertrok.
Zoals het getij
hij verliet mijn Strand.
zoals het getij.
Het zand verwijderen
en verhaastte mijn verdriet.
zoals het getij.
Ik zag hem weglopen.
en hij zou me verlaten
de moeilijke taak
van dromen uit te brengen
en ze vervagen
zoals het getij.
Zoals het getij
hij vertrok plotseling.,
zoals het getij.
De rush begon
om leemten op te vullen
hoe dan ook.,
om open te laten,
de ziel en de deur
terugkomen
zoals het getij,
terugkomen,
zoals het getij.
Een zonnige ochtend,
wanneer de lente sluit
met ziel in schoudertas
terug.
Hij sprak over eenzaamheid.,
dat kwam door een mislukking.;
dat kon ik in mijn armen
vergeten,
dat ik wilde aanvullen
wat ik had weggenomen;
die me nooit verlaten had.
van willen.
"Nu kun je vertrouwen."
"Er zal geen afscheid meer zijn."
"Ik zal je leven niet meer verlaten,
nooit meer."
Zoals het getij
hij ging terug naar mijn Strand.,
zoals het getij.
Doorweekt het zand
en mijn verdriet wegveegde
zoals het getij.
Opende het venster
die gesloten was.
die ochtend.
en weer verlicht
mijn liefste dromen
zoals het getij.
Zoals het getij
hij kwam plotseling terug.,
zoals het getij
en liet de haast achter.
het vullen leegtes
hoe dan ook.
Ik heb de deur op slot gedaan.
alert zijn
dat hij niet meer vertrekt.
als ik het nog eens zou willen doen,
dat hij niet meer vertrekt.
zoals het getij.