Alberto Cortez — Callejero songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Callejero" van Alberto Cortez.
Songteksten
era callejero por derecho propio
su filosofia de la libertad
fue ganar la suya sin atar a otros
y sobre los otros no pasar jamas
aunque fue de todos nunca tuvo un dueqo
que condicionara su razon de ser
libre como el viento era nuestro perro
nuestro y de la calle que lo vio nacer
era un callejero cone el sol a cuestas
fiel a su destino y a su parecer
sin tener horario para hacer la siesta
y rendirle cuentas al amanecer
era nuestro perro y era la ternura
que nos hace falta cada dia mas
era una metafora de la aventura
que en el diccionario no se puede hallar
era nuestro perro porque lo amamos
lo consideramos nuestra propiedad
y era de los niqos y del viejo pablo
a quien rescataba de su soledad
era un callejero y era el personaje
de la puerta abierta en cualquier hogar
era en nuestro barrio como del paisaje
el sereno, el gordo y todos los demas
era el callejero de las cosas bellas
y se fue con ellas cuando se marcho
se bebio de golpe todas las estrellas
se quedo dormido y no desperto
nos dejo el espacio como testamento
lleno de nostalgia, lleno de emocion
vaga su recuerdo por mis sentimientos
para derramarlas en esta cancion
Songtekstvertaling
hij was op eigen kracht op straat.
zijn filosofie van vrijheid
hij won de zijne zonder anderen te binden.
en over de anderen nooit gebeuren
hoewel ze allemaal nooit een dueqo hadden.
dat zal hun bestaansreden bepalen.
vrij als de wind was onze hond
onze en de straat die hem zag geboren worden
hij was een straatloper met de zon op zijn rug.
trouw aan je lot en je mening
zonder een dutje schema
en breng verslag uit aan hem bij de dageraad.
het was onze hond en het was tederheid.
dat we elke dag meer nodig hebben
het was een metafoor voor avontuur.
dat is niet te vinden in het woordenboek
hij was onze hond omdat we van hem hielden.
wij beschouwen het als ons eigendom.
en het was van de kinderen en de oude Paul.
die hij redde van zijn eenzaamheid.
hij was een straatloper en hij was het personage
open deur in elk huis
het was in onze buurt als het landschap
de serene, het vet en alle anderen
hij was de straat van de mooie dingen
en hij vertrok met hen toen hij wegging.
hij dronk plotseling alle sterren
hij viel in slaap en werd niet wakker.
Ik laat ons de ruimte als testament.
vol nostalgie, vol emotie.
hij dwaalt door zijn geheugen voor mijn gevoelens.
om ze in dit lied te gieten