Alan Parsons — Oh Life (There Must Be More) songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Oh Life (There Must Be More)" van Alan Parsons.
Songteksten
Try Anything Once
Oh Life (There Must Be More)
Waves roll out
Out to sea
Tasting the saltwater
Tears upon her cheek
Morning breaks
She’s not there
Who could ever find her?
Who would eve care?
No one heard
No one came
No angel of mercy
Appears to know her name
Where is hope
When words fail
All the colours running
Inside when life turns pale
In the dick the boats are harboured
Where the water’s cold and still
Oh life, she cries, I’ve lost the will
>From the bridge she sees a lifetime
Oh life, she cries
There must be more…
Tides roll in Waters rise
Any change of reason
Only clouds her eyes
Arms of grace
She won’t feel
All the wounds inside her
That time can never heal
The city lights shine seaward
Swirling in a trance
Her eyes upon the water
Alone in her last dance
>From the docks the boats are leaving
As she cries into the dawn
«Oh life, I’m barely holding on»
And she sees her future falling
Til it finds the ocean floor
Oh life, she cries
There must be more
There must be more
And with the early light
She’ll sail into the clear
The winds are all behind her
The hour’s almost here
>From the bridge she hears the voices
Turn into a roar
Oh life she cries
there must be more
On the dock her soul is sinking
But her spirit longs to soar
Oh life, she cries
There must be more
There must be more
There must be more
Oh life I’m barely holding on There must be more
There must be more
Oh life there must be something more
Songtekstvertaling
Probeer Eens Iets.
Oh Leven (Er Moet Meer Zijn)
Golven rollen uit
Op zee
Het zoutwater proeven
Tranen op haar wang
Ochtend pauzes
Ze is er niet.
Wie kan haar ooit vinden?
Wie kan het eve schelen?
Niemand heeft het gehoord.
Er kwam niemand.
Geen engel van genade
Lijkt haar naam te kennen.
Waar is hoop?
Als woorden falen
Alle kleuren draaien
Binnenin als het leven bleek wordt
In de lul zijn de boten gehuisvest
Waar het water koud en stil is
Oh leven, ze huilt, ik ben de wil kwijt
>Vanaf de brug ziet ze een leven lang
Oh leven, ze huilt
Er moet meer zijn.…
Getijden rollen in water stijgen
Elke verandering van reden
Alleen haar ogen vertroebelen
Armen van genade
Ze zal het niet voelen.
Alle wonden in haar
Die tijd kan nooit genezen.
De stadslichten schijnen zeewaarts
Draaiend in een trance
Haar ogen op het water
Alleen in haar laatste dans
>Vanaf de haven vertrekken de boten
Als ze huilt in de ochtend
"Oh life, I' m ternauwernood hold on»
En ze ziet haar toekomst vallen
Tot hij de oceaanbodem vindt.
Oh leven, ze huilt
Er moet meer zijn.
Er moet meer zijn.
En met het vroege licht
Ze Zeilt naar de heldere hemel.
De wind is achter haar.
Het uur is bijna aangebroken.
>Vanaf de brug hoort ze de stemmen
Verander in een brul
Oh leven ze huilt
er moet meer zijn.
Op het dok zinkt haar ziel.
Maar haar geest verlangt naar zweven
Oh leven, ze huilt
Er moet meer zijn.
Er moet meer zijn.
Er moet meer zijn.
Het leven dat ik amper volhoud, moet er meer zijn.
Er moet meer zijn.
Oh leven er moet iets meer zijn