Alain Goraguer — Les Poètes songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Les Poètes" van Alain Goraguer.
Songteksten
Je ne sais ce qui me possde et me pousse dire voix haute
Ni pour la piti ni pour l’aide, ni comme on avouerait ses fautes
Ce qui m’habite et qui m’obsde
Celui qui chante se torture, quels cris en moi quel animal
Je tue ou quelle crature, au nom du bien au nom du mal
Seuls le savent ceux qui se turent
Machado dort Collioure, trois pas suffirent hors d’Espagne
Que le ciel pour lui se ft lourd, il s’assit dans cette campagne
Et ferma les yeux pour toujours
Au-dessus des eaux et des plaines, au-dessus des toits des collines
Un plain-chant monte gorge pleine, est-ce vers l’toile Hlderlin?
Est-ce vers l’toile Verlaine?
Marlowe il te faut la taverne, non pour Faust mais pour y mourir
Entre les tueurs qui te cernent de leurs poignards et de leurs rires
la lueur d’une lanterne
Etoiles poussires de flammes, en aot qui tombez sur le sol
Tout le ciel cette nuit proclame l’hcatombe des rossignols
Mais que sait l’univers du drame
La souffrance enfante les songes comme une ruche ses abeilles
L’homme crie o son fer le ronge et sa plaie engendre un soleil
Plus beau que les anciens mensonges
Je ne sais ce qui me possde et me pousse dire voix haute
Ni pour la piti ni pour l’aide, ni comme on avouerait ses fautes
Ce qui m’habite et qui m’obsde.
Songtekstvertaling
Ik weet niet wat me bezit en duwt me om hardop te zeggen
Noch voor de piti, noch voor de hulp, noch zoals men zijn fouten zou bekennen
Wat me bewoont en me obsesseert
Hij die zingt martelt zichzelf, wat huilt in mij welk dier
Ik dood of wat een schepsel, in de naam van het goede in de naam van het kwaad
Alleen zij die zwijgen weten dit.
Machado slaapt bij Collioure, drie stappen waren genoeg buiten Spanje.
Moge de hemel voor hem zwaar zijn, hij zat in deze campagne
En sloot zijn ogen voor altijd
Boven de wateren en de vlakten, boven de daken van de heuvels
Een klank stijgt op naar het Hlderlin canvas.
Is het naar het Verlaine canvas?
Marlowe, je hebt de taverne nodig, niet voor Faust, maar om daar te sterven.
Tussen de moordenaars die je omringen met hun dolken en hun gelach.
de gloed van een lantaarn
Sterren stof met vlammen, in aot dat op de grond valt
De hele hemel verkondigt vanavond de Nightingale hcatombe.
Maar wat weet de wereld van het drama
Lijden geeft geboorte aan dromen als een bijenkorf zijn bijen
De man schreeuwt zijn ijzeren knauwt naar hem en zijn wond zorgt voor een zon
Mooier dan de oude leugens
Ik weet niet wat me bezit en duwt me om hardop te zeggen
Noch voor de piti, noch voor de hulp, noch zoals men zijn fouten zou bekennen
Wat me bewoont en me obsesseert.