Alain Goraguer — Il ne faudra jamais songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Il ne faudra jamais" van Alain Goraguer.
Songteksten
Il ne faudra jamais
Dire tout ce qu’on a vécu
Ça ne regarde pas
Les gens du temps qui passent
Ni mes histoires de c ur
Ni mes amours déçues
N’avantageront
Mon reflet dans la glace
Je suis un enfant
Qui marche à pas comptés
Entre des HLM
Et des fleurs en plastique
Entre trois cimetières
Et quatre vérités
En plein c ur d’un présent
Qui va fermer boutique
Il ne faudra jamais dire
Ce qu’on a compris
On l’a fait par hasard
Et sans aucun mérite
Quand j’ai vidé ma poche
Il me reste le prix
De quatre roses rouges
Et d’un cornet de frites
Il ne faudra jamais
Révéler nos secrets
Ça ne regarde pas
Les gens qui nous regardent
Ils viennent d’un pays
Où plus rien n’est sacré
Ils crèvent entre copains
Tant pis, que Dieu les garde
Il ne faudra jamais dire
Qu’on était heureux
Qu’on avait du talent
Qu’on était magnifiques
Que d’un exploit d’huissier
On savait faire du feu
Et que du mal d’amour
On faisait des musiques
Il ne faudra jamais dire
Qu’on était idiots
Qu’on ne savait rien
Mais qu’on vivait quand même
Quand on a dégusté
Sa jeunesse au boulot
Avec la mort qui vient
On peut faire un poème
Songtekstvertaling
Dat hoeft ook niet.
Vertel ons alles wat we hebben meegemaakt.
Het gaat je niets aan.
Mensen van het voorbijgaande
Noch mijn hart verhalen
Noch mijn teleurgestelde liefdes.
Zal niet profiteren
Mijn reflectie in het ijs
Ik ben een kind.
Die loopt langs getelde trappen
Tussen de HLM ' s
En plastic bloemen
Tussen drie begraafplaatsen
En vier waarheden
In het hart van een Cadeau
Wie zal de winkel sluiten
Het mag nooit gezegd worden.
Wat we begrepen
We deden het toevallig.
En zonder enige verdienste
Toen ik mijn zak leegde
Ik heb nog steeds de prijs.
Van vier rode rozen
En een kegel friet.
Dat hoeft ook niet.
Onze geheimen onthullen
Het gaat je niets aan.
Mensen kijken naar ons.
Ze komen uit een land.
Waar niets meer heilig is.
Ze sterven tussen vrienden.
Jammer, God behoede hen.
Het mag nooit gezegd worden.
Dat we gelukkig waren
Dat we talent hadden.
Dat we mooi waren
Than a Usher feat
We wisten hoe we vuur moesten maken.
En dat van het kwaad der liefde
We maakten vroeger Muziek.
Het mag nooit gezegd worden.
Dat we idioten waren.
Dat we niets wisten.
Maar we leefden nog steeds.
Toen we proefde
Zijn jeugd op het werk
Met de dood op komst
We kunnen een gedicht maken.