Akroma — L'Orgueil songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "L'Orgueil" van Akroma.
Songteksten
151 personnes vivaient dans cette ville maudite appelée Madville.
Ce nom était donné par les villes voisines qui haïssaient surtout le bloc 223.
Un asile renfermant une cinquantaine d'êtres; des rebuts de la société,
des fous des dérangés mentalement étaient enfermés dans ces murs.
Des cellules exiguës, tout juste assez grandes pour vivre ou plutôt survivre
Et dans cet enfer, tant de tourments
L'âme humaine se perd dans le néant
Qui pourrait comprendre ces sentiments?
L’horreur de cet internement?
Le 223 était tenu par Miss Drivor, elle était fière d'être responsable de cet
asile d’aliénés pendant toutes ces années
25 ans où elle ne voulait recevoir de conseils de personne. Perdue dans cet
endroit sombre et froid et isolé de la civilisation, être la seule femme saine
d’esprit dans ce monde de folie
Un demi-frère, c'était la seule personne vivante qui lui restait.
D’ailleurs monsieur Craitom Jim, c’est lui qui m’avait contacté pour élucider
cette atroce mort dont sa sœur avait été victime
A ne vouloir d’aide de personne, à vouloir subvenir seule à ses besoins,
on finit par être orgueilleuse
Un héritage était en jeu, voilà pourquoi ce frère était réapparu après tant
d’années de silence. Un asile de fous en héritage? Je ne comprenais pas ce qui
le poussait à vouloir cet endroit. Mais on a tous ses raisons. Moi,
c'était l'élucidation de ce crime inhumain: les faits étaient là
Par une violente nuit d’orage, comme il y en a souvent dans cette partie du
monde, le système de verrouillage des portes des cellules céda sous la
puissance de la foudre. Une horde de damnés, de malfrats en tout genre se
ruèrent vers la chambre 52: celle de Miss Drivor. Ils défoncèrent la porte et
cette femme se fit violer, décapiter, crucifier sur la porte du bloc 223
On la retrouva 7 semaines plus tard avec quelques morsures humaines,
sûrement ses pensionnaires les plus attardés qui ne s'étaient pas enfuis
Voilà, faire le procès de 50 hystériques criminels éparpillés dans la nature,
telle était ma tâche
Songtekstvertaling
151 mensen woonden in deze vervloekte stad genaamd Madville.
Deze naam werd gegeven door de naburige steden die blok 223 vooral haatten.
Een asiel met ongeveer vijftig wezens; restjes van de samenleving,
gekke, mentaal gestoorde mensen zaten opgesloten in deze muren.
Kleine cellen, net groot genoeg om te leven of liever te overleven.
En in deze hel, zoveel kwellingen
De menselijke ziel is verloren in het niets.
Wie kan deze gevoelens begrijpen?
De verschrikking van deze internering?
De 223 was in handen van Miss Drivor, ze was er trots op dat ze hiervoor verantwoordelijk was.
asiel van de krankzinnigen al die jaren
25 jaar toen ze geen advies wilde van iemand. Verloren in dit
donkere en koude plek en geïsoleerd van de beschaving, de enige gezonde vrouw zijn
in deze wereld van waanzin
Een halfbroer was de enige die nog leefde.
Trouwens, Mr Craitom Jim, hij had contact met me opgenomen om opheldering te verschaffen.
deze gruwelijke dood waarvan zijn zuster het slachtoffer was geweest
Om geen hulp van iemand te willen, om zichzelf alleen te willen onderhouden.,
uiteindelijk worden we trots.
Er stond een erfenis op het spel, daarom was deze broer na zoveel
jaren van stilte. Een gesticht in erfenis? Ik begreep niet wat
zorgde ervoor dat hij deze plek wilde. Maar we hebben alle reden. Ego,
het was de opheldering van deze onmenselijke misdaad: de feiten waren er
In een heftige stormachtige nacht, zoals vaak het geval is in dit deel van de
wereld, het celdeur vergrendeling systeem begaf zich onder de
kracht van de bliksem. Een horde van verdoemde, criminelen van alle soorten
naar kamer 52, naar de kamer van Miss Drivor. Ze sloegen de deur in.
deze vrouw werd verkracht, onthoofd, gekruisigd op de deur van blok 223
Ze werd 7 weken later gevonden met menselijke beten.,
zeker zijn meest achterlijke huurders die niet waren weggelopen
Dat is het, het proces maken van 50 hysterische criminelen verspreid in de natuur,
dat was mijn taak.