Akhenaton — Mes Soleils Et Mes Lunes (Acoustique) (Featuring Sako) (Chiens De Paille) songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Mes Soleils Et Mes Lunes (Acoustique) (Featuring Sako) (Chiens De Paille)" van Akhenaton.
Songteksten
Pour mes soleils et mes lunes, j’emporterai, tous les soleils et les dunes
Tous les palais, les jardins, l’or? Vu dans mes sommeils et mes plumes
J’rendrai aux nues, la pluie d'étoiles qu’est tombé sur terre
De la voûte céleste, moi sommaire mère poussière assise sur la croûte terrestre
Regard nébuleux; car mes songes portent aux éthers
Point d’vue fabuleux; insuffle l’air neuf, pur au coeur d’mes feuilles et mes
vers
Mansarde ouverte sur une cité d' lumière, l’horizon s’perd sur
Des tours et des dômes paisible havre de paix pour des femmes et des hommes
Pour vous j' porterai une source pure, jaillie d’un rocher
Qu’jamais l’aventurier n’a touché, ni l’aîné pour ses soeurs et ses frères
Cavalier, fier, porteur d’amour au fond du Cypher
Chacune de mes prières, sert Dieu, perd maudit Lucifer
Dans la soie d’Samarcande, j’envelopperai mes douces pensées pour vous
Et votre mère panserait toutes mes blessures au coeur d’mon âme et ma chair
N’voyez pas l’univers, comme une frontière entre l’sombre et le clair
Le sabre et le clair, catégories, des classes comme le notaire et le clerc
J’poserai au dessus d’vos têtes un bouclier fait d’cuivre et de fer
Où Dieu scellera notre union éternelle comme le tonnerre et l'éclair
J’dépose ma vie à vos pieds j’n’en ai qu’une elle est chère.
Sako
Pour mes soleils et mes lunes,
Je ferai du futur une épure simple de lecture
Chasserai la peur et ses brumes
Pour que vos rêves restent ce refuge que le ciel murmure
Je paverai les rues d'élans de mon coeur pour que vos pas soient surs,
Parce que chaque jour se fait rude par nature.
Sako
J’rentre des deux pieds dans la tornade de mes nerfs,
Entre la plume et la pierre ma prose loge, esseulé j’ne sais quoi faire,
J'épelle votre nom entre 1000 qui m’viennent aux oreilles,
Egrène le temps plus précieux qu’une pierre rare, lumière rare,
Génère une rare paire, j’parle du cerveau du pieu, et d’ses deux hémisphères
A l’ombre de sycomores ! On philosophera sur la genèse et ses mystères
Comme un jeune faon pris par un aigle entre le bec et les serres
L’entrave et le fer, j’verrai vos chaînes et j’viendrai pour les défaire
J’lèguerai au fond d’une armoire un recueil métaphorique
Comme un adoubement, célébrant une nouvelle génération poétique
Un hiver un d’ces mois rude, ou l’blizzard, glace les rivières
Mon sac sera remplir de dattes et d’vent du désert
D’un rayon d’pulsar, d’une galaxie qui décline sous l’poids des âges
S'écroule sur elle même, j’conterai cette histoire pour qu’elle n’aime
Longtemps reclus, dans l' fort discipline ascétique sévère
Difficile comme discerner, la démarcation entre le ciel bleuet la mer
Impact frontal et pontage, d’ou contact polaire
Nos yeux s’croisent, comme les hauts jets d’matière au dessus des taches
solaires
Cette strophe, bien plus qu’une lettre vulgaire
Révèle une différence majeure, comme celle existant entre le sable et le verre
Levons nos coeurs à la gloire de lampes dans le jardin secret des pères
Ou chaque seconde, passée, voit une pensée adressée à ses perles.
C’est une pensée adressée à mes perles.
Songtekstvertaling
Voor mijn zonnen en manen, zal ik alle zonnen en duinen wegnemen.
Alle Paleizen, de tuinen, het goud? Gezien in mijn slaap en mijn veren
Ik geef terug aan de wolken, de regen van sterren die op aarde viel
Uit het hemelse gewelf, mijn samenvatting moederstof zittend op de aardkorst
Nevelige blik, want mijn dromen zijn voor de ethers
Fabelachtig standpunt; ademt frisse, zuivere lucht in het hart van mijn bladeren en mijn
naar
Zolder open op een stad van licht, de horizon is verloren op
Torens en koepels vredige haven van vrede voor vrouwen en mannen
Voor jou zal ik een zuivere bron dragen, versierd van een rots.
Nooit heeft de avonturier aangeraakt, noch de oudere voor zijn zusters en broers.
Ruiter, trots, drager van liefde op de bodem van de Cypher
Elk van mijn gebeden, dien God, verlies vervloekte Lucifer
In de zijde van Samarkand zal ik mijn lieve gedachten voor je inpakken.
En je moeder zou al mijn wonden genezen in het hart van mijn ziel en mijn vlees
Zie het universum niet als een grens tussen het duister en het licht
De sabel en de duidelijke, categorieën, klassen zoals de notaris en de geestelijke
Ik zal een schild van koper en ijzer over jullie hoofden plaatsen.
Waar God onze eeuwige eenheid zal verzegelen als donder en bliksem
Ik leg mijn leven aan je voeten Ik heb er maar één die duur is.
Sako
Voor mijn zonnen en manen,
Ik zal van de toekomst een eenvoudige leesreiniging maken.
Verdrijf de angst en de mist
Zodat jouw dromen het toevluchtsoord blijven dat de hemel fluistert
Ik zal de straten van mijn hart plaveien, zodat uw stappen zeker zijn. ,
Omdat elke dag ruw wordt van nature.
Sako
Ik loop in de wervelwind van mijn zenuwen,
Tussen de pen en de steen mijn proza lode, esseulé ik weet niet wat ik moet doen,
Ik spel je naam tussen de 1000 die naar mijn oren komen,
Egrene tijd kostbaarder dan een zeldzame steen, zeldzaam licht,
Genereert een zeldzaam paar, Ik heb het over het brein van de staak, en zijn twee hersenhelften.
In de schaduw van sycamores ! We zullen filosoferen over Genesis en zijn mysteries.
Als een jong fawn gevangen door een adelaar tussen de snavel en de kassen
De hindernis en het ijzer, Ik zal je kettingen zien en Ik zal komen om ze ongedaan te maken.
Ik laat een metaforische collectie na aan de onderkant van een kast.
Als een verzachting, het vieren van een nieuwe poëtische generatie
Een winter een van die maanden hard, of sneeuwstorm, ijs de rivieren
Mijn tas zal gevuld zijn met dadels en woestijnwind.
Van een pulsarstraal, van een sterrenstelsel dat daalt onder het gewicht van de leeftijden
Stort in op zichzelf, Ik zal dit verhaal vertellen zodat ze niet houdt van
Lang teruggetrokken, in sterke strenge ascetische discipline.
Moeilijk te onderscheiden, de afbakening tussen de blauwe hemel en de zee
Frontale botsing en overbrugging, of polair contact
Onze ogen kruisen, zoals de hoge stralen materiaal boven de vlekken.
zonne
Deze stanza, veel meer dan een vulgaire brief
Hieruit blijkt een groot verschil, zoals het verschil tussen zand en glas.
Laten we ons hart verheffen tot de glorie van lampen in de geheime tuin van de vaders.
Of elke seconde, voorbij, ziet een gedachte gericht aan zijn parels.
Het is een gedachte gericht aan mijn parels.