Ahmet Kaya — Gururla Bakıyorum Dünyaya songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Gururla Bakıyorum Dünyaya" van Ahmet Kaya.
Songteksten
Birer birer, biner biner ölürüz
Yana yana, döne döne yine geliriz, vay canım
Biz dostu da düşmanı da elbet bilriz
Vurulup düşenler canım darda kalmasın, ay gülüm
Vurulup düşenler canım darda kalmasın
Çünkü isyan bayrağıdır böğrüme saplanan sancı
Çünkü harcımı öfkeyle, imanla karıyorum
Ve kederin
Ve solgun yüzlü işçilerin üzerine
Dağ başlarının hırçınlığı savruluyor benden
Çünkü beni ateşiyle dimdik tutan kin
Çünkü benim gözbebeklerimde tutuşan şafak
Miting afişleri, cesur pankartlar
Ve binlerce militan
Derin denizlerin aydınlığı
Zorlu sabahlar
Gökyüzü ve lale
Sıkılmış bir yumruk gibi giriyoruz hayata
Çünkü ben sevdigim kızı
Yaşamak gibi, halkım gibi sevdiğim kızı, ki şiirini yazamayan
Ve türküsünü söyleyemeyen halkım gibi
Binlerce ve binlerce kurşunlanan halkım gibi
Zincire vurulan
Şavaşlara yollanan
Vergilere bağlanan halkım gibi
Felç olmuş yalnızlıklara bırakarak
Büyük acıların ve göz yaşının içine bırakarak
Şiirlerimin bir bıçak gibi ışıldadığı
Devrim türkülerini
Ve baş kaldırmayı öğreten dudaklarını
Bir kere olsun öpmeden
Bir kere olsun tutmadan kaygısızca
Serin bir yaz gecesi gibi ürperen ellerini
Hatta boynunu ve ayak bileklerini
Bilemeden, bilemeden, bilemeden
Vurdum yüreğimi şanlı kavgaya
Barışın ve özgürlügün dağlarına yürüyorum işte
Yiğitsen uslandır beni
Ey yasakların, kahpeliğin
Ve soygunların koruyucusu
Türkü çağıran kızlarımı sustur
Ve kahraman oğullarımı
Mezar kaza kaza kederli, kızgın
Tohum serpe serpe hünerli
Ve sömürüle sömürüle bomboş
Ve açlığın ve zulmün izlerini
Derin uçurumlarında taşıyan ellerimi
Ve tırpanlara sarılan ellerimi
Mavzerlere sarılan ellerimi
Zincirlere vur gücün yeterse
Ama adına yaşamak dersen
Rezilce
Çatlayan tomurcuğun
Doğan çocugunü çığlığını duymadan
Gül benizli sevgilinin
Titreyen gögüslerini öpmeden doyasıya
Korka korka, yana yana
Hergün biraz daha derinden
Hergün biraz daha kapkara duyarak ölümü
Aç ve arkasız
Köpekleşerek yaşamak dersen
Bu yürek
Çat diye çatlasın ulan!
Kirsiz, passız
Arı duru özümüz
Namussuza kanlı hançer sözümüz
Çok uzaktır dostlar bizim yolumuz
Durana, yürüyene bin selam olsun
Birer birer, biner biner ölürüz
Yana yana, döne döne yine geliriz, vay canım
Biz dostu da düşmanı da elbet bilriz
Vurulup düşenler gülüm darda kalmasın, ay canım
Vurulup düşenler gülüm darda kalmasın
Gel gelelim parlayan güneşi
Emekçi kalkların
Kahraman halkların güneşini
Şehvetle içine dolduran toprak
Şimdi sımsıcak, şimdi ulaşılmaz
Şimdi olgun meyvalarla dolu
Bahar bahçelerini sarmaktadır Dünya'ya
Ve gülbenizli sevgililerin dudaklarında hayat
Bizi aşka ve kavgaya çağırmaktadır
Bıçak kemiğe dayandıgı
Ok yaydan fırladığı için değil
Bu bezirgan saltanatı
Bu zulüm bitsin diye
Ağaran günler için
Yeni bir dünya uğruna
Yüzlerinde cesaretin onuru
Ve imanlı gücü döğüşen Dünya'nın
Emperyalizme karşı dövüşen Dünya'nın
Ve ölüme
Gülerek koşan genç savaşçıların
Albayrakları dalgalansın
Dalgalansın, dalgalansın
Kinle boğuşan yorgun yüregi
Aydınlansın diye anamın
Felâketler geçirmiş anamın
Dişleri dökülmüş, kederli ağzı
Ağlamaya hazır gözleri
Safrası ve sonsuz ve dağları eriten sabrı
Merhameti
Yani bir bütün halinde insanlığımız
Yunsun, arınsın diye durgun pınarlarda
Alınterinin namusu kurtulsun diye
Kurtulsun diye sıcak somun
Acı soğan ve çiçekli basmalar
Ahdettik, vefaettik
Kelle koyduk
Ölen ölür dostlar
Düşmanlar hey, hey
Kalan sağlar!
Kirsiz, passız
Arı duru özümüz
Namussuza kanlı hançer sözümüz
Çok uzaktır dostlar bizim yolumuz
Durana, yürüyene bin selam olsun
Songtekstvertaling
Eén voor één sterven we.
Zij aan zij komen we terug.
Natuurlijk kennen we de vriend en de vijand.
Laat degenen die neergeschoten worden en vallen niet in de problemen komen, mijn maan roos
Wees niet bang voor degenen die neergeschoten en gevallen worden.
Omdat het de vlag van rebellie is.
Omdat ik mijn onkosten meng met woede, geloof
En je verdriet
En op bleke werknemers
De nors van de berghoofden waait van me weg.
Omdat de wrok die me overeind houdt met het vuur
Want de dageraad ontbrandt in mijn ogen
Aanplakbiljetten, stoutmoedige spandoeken
En duizenden militanten
Licht van de diepe zeeën
Uitdagende ochtenden
Hemel en tulp
We gaan het leven binnen als een verveelde vuist.
Omdat ik van het meisje hou.
Het is als leven, zoals mijn mensen, het meisje waar ik van hou, die haar poëzie niet kan schrijven
En zoals mijn mensen die hun volksliedjes niet kunnen zingen
Zoals mijn mensen die duizenden en duizenden werden neergeschoten.
Ketens
Verzonden naar de shavas
Zoals mijn mensen gebonden aan belastingen
Verlammende eenzaamheid
Jou achterlaten in grote pijn en tranen
Dat mijn poëzie schittert als een mes.
Volksliedjes van de revolutie
En je lippen, die je leren je hoofd op te heffen
Voor één keer zonder kus
Zorgeloos zonder het eens vast te houden
Trillende handen als een koele zomernacht
Zelfs zijn nek en enkels.
Zonder het te weten, zonder het te weten, zonder het te weten
Ik raakte mijn hart in een glorieus gevecht.
Ik loop naar de bergen van vrede en vrijheid.
Als je dapper bent, gedraag je dan.
O Je verboden, je teef
En hoedster van de roofovervallen.
Laat mijn meisjes die volksliedjes noemen zwijgen.
En mijn heldhaftige zonen
Ongeluk bij een ernstig ongeluk verdriet, boos
Seed serpe Serpe skillful
En leeg geëxploiteerd
En sporen van honger en wreedheid
Met mijn handen op hun diepe kliffen
En mijn handen gewikkeld in zeis
Mijn handen gewikkeld in mavzers
Sla de kettingen als je kunt.
Maar als je het leven noemt
Schandalig
Je krakende knop
Geboren zonder je kind te horen schreeuwen
Je geliefde met een roos mol
Kus je trillende borsten niet
Angst, angst, zij aan zij
Elke dag een beetje dieper
Dood door het horen van een beetje meer Zwart elke dag
Open en rugloos
Als je zegt leven met een hond
Dit hart
Laat het verdomme barsten!
Vuilvrij, roestvrij
Bee duru onze essentie
Ons woord van een dolk voor een bastaard.
Het is te ver, vrienden, onze manier
Duizend groeten aan degene die stopt en wandelt
Eén voor één sterven we.
Zij aan zij komen we terug.
Natuurlijk kennen we de vriend en de vijand.
Laat mijn roos niet strak zijn voor degenen die neergeschoten en gevallen worden, Lieve maan
Laat mijn roos niet strak zijn voor degenen die neergeschoten en gevallen worden.
Kom op, de stralende zon
Schilden Van De Werknemers
De zon van heldhaftige volkeren
Een land gevuld met lust
Nu warm, nu ontoegankelijk
Nu vol met rijpe vruchten.
De lente omringt de tuinen van de aarde.
En het leven op de lippen van gulbenizli liefhebbers
Hij roept ons om lief te hebben en te vechten.
Mes op het bot
Niet omdat de pijl uit de boog kwam.
Deze bezirgan regering
Zodat deze wreedheid zal eindigen.
Voor grijzende dagen
In het belang van een nieuwe wereld
De eer van moed op hun gezicht
En de gelovige kracht van de vechtwereld
De wereld die strijdt tegen het imperialisme
En de dood
De jonge krijgers die lachen
Laat de kolonels fluctueren
Laat het fluctueren, laat het fluctueren
Een vermoeid hart dat worstelt met haat.
Voor mijn moeder om verlicht te worden
Mijn moeder heeft Rampen meegemaakt.
Zijn tanden vielen uit, zijn rouwende mond
Haar ogen klaar om te huilen
Gal en geduld dat smelt het eindeloze en de bergen
Mededogen
Dus onze menselijkheid als geheel
In de bronnen van de bergen, opdat hij zich reinigt.
Om de eer van je voorhoofd te redden.
Hete moer om van af te komen.
Bittere uien en bloemenafdrukken
Ahdettik, vefaettik
We stoppen er een hoofd in.
Dode vrienden
Vijanden.
Zorgt voor de rest!
Vuilvrij, roestvrij
Bee duru onze essentie
Ons woord van een dolk voor een bastaard.
Het is te ver, vrienden, onze manier
Duizend groeten aan degene die stopt en wandelt