Agent Steel — Into The Nowhere songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Into The Nowhere" van Agent Steel.
Songteksten
The god sighed and silence was born
A tortured life is spared of vision
And it’s painful when it’s worn
The cloak of shame spares no protection
His world is made of steel
In his hands he bent the fire
To mold a thing so real
A burning world born of desire
His hope was not enough
To fill an empty cup
He simply let it drain into the nowhere
There is no reckoning
There is no bargaining
In symbol rain will fall as he lays weeping
We stand below rinsed by the tears
Unlike rain they bring no healing
Rust corrodes the souls
Of children wrought to match his image
Abandoned with all of his cares
No choice but to wait for the kindness of time
To erase us one and all
To flow like a river with no beginning
Head in hands and weary eyes
The failures scratch and carve the lines
Into the face of one
The lines into the face of none
He sees the world
He sees his dreams
And nothing’s ever as it seems
The promise was so real
Now all that’s left is crumbled steel
No prayers are said in his name
Nobody knew that he ever existed
Alone he accepts all the blame
Plaintively wonders how dreams become twisted
And he waits for another to come
Another, a chance to revive from the nothing
The fabric to weave once again
To forge from the fire his vision of man
Songtekstvertaling
De god zuchtte en de stilte werd geboren
Een gekweld leven wordt gespaard van visie.
En het is pijnlijk als het wordt gedragen
De mantel der schaamte spaart geen bescherming
Zijn wereld is van staal.
In zijn handen boog hij het vuur
Om een ding zo echt te vormen
Een brandende wereld geboren uit verlangen
Zijn hoop was niet genoeg.
Om een leeg kopje te vullen
Hij liet het gewoon wegvloeien in het niets.
Er is geen afrekening
Er wordt niet onderhandeld.
In symbool zal de regen vallen als hij huilt
We staan beneden gespoeld door de tranen
In tegenstelling tot regen brengen ze geen genezing.
Roest tast de zielen aan.
Van kinderen gemaakt om zijn beeld te matchen
Verlaten met al zijn zorgen
Geen andere keuze dan te wachten op de vriendelijkheid van de tijd
Om ons allemaal te wissen
Om te stromen als een rivier zonder begin
Hoofd in handen en vermoeide ogen
De mislukkingen krabben en snijden de lijnen
In het gezicht van een
De lijnen in het gezicht van geen
Hij ziet de wereld
Hij ziet zijn dromen
En niets is ooit zoals het lijkt
De belofte was zo echt.
Nu is er alleen nog verkruimeld staal over.
Er wordt niet gebeden in zijn naam.
Niemand wist dat hij ooit bestond.
Alleen neemt hij alle schuld op zich.
Hij vraagt zich af hoe dromen verdraaid worden.
En hij wacht tot er nog een komt.
Een andere, een kans om te herleven uit het niets
De stof om opnieuw te weven
Om uit het vuur zijn visie van de mens te smeden