Agathodaimon — To Our Ashes songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "To Our Ashes" van Agathodaimon.

Songteksten

It is the mind, which creates the world about us
And even though we stand side by side
My eyes will never see what is beheld by yours
My heart won’t respond to your touch
Out of the caverns of the pain
Like a child from the womb, stillborn
Like a ghost from the tomb
I arise and unbuild it again
We don’t see things as they are
We see them as we are
And all that we see or seem to be
Is but a dream within a dream
I see life blurred and shallow every day by day
In this world’s theater in which I stay
Three Death gently descends, from spheres up high
Staring into my cold and humid eyes
You’re closing your eyes, try turning your head
Away from the gloom, trying to forget
But when I start to laugh, she mocks
And when I cry she laughs…
And hardens evermore her heart
But when I start to laugh, she mocks
And when I cry she laughs…
All things come to the those who wait
I say these words to make me glad
But something answers, soft and sad
They come… but often come too late
There Death gently descends, from spheres up high
Staring into my cold and humid eyes
You’re closing your eyes, try turning your head
Away from the gloom, trying to forget
But something answers, soft and sad
They come… but often come too late
Cause I am sick of this way of life
As life is sick of the way we pretend
But I have walked with Death hand in hand
And Death’s own hand is warmer than my own!
All things come to those who wait
I say these words to make me glad
But something answers, soft and sad
They come… but often come too late

Songtekstvertaling

Het is de geest die de wereld om ons heen creëert.
En ook al staan we naast elkaar
Mijn ogen zullen nooit zien wat jouw ogen zien.
Mijn hart reageert niet op jouw aanraking.
Uit de grotten van de pijn
Als een doodgeboren kind.
Als een geest uit de tombe
Ik sta op en maak het weer los.
We zien de dingen niet zoals ze zijn.
We zien ze zoals we zijn.
En alles wat we zien of lijken te zijn
Is maar een droom in een droom
Ik zie het leven elke dag wazig en oppervlakkig.
In het theater van deze wereld waar ik blijf
Drie doden vallen zachtjes neer, van bollen hoog
Starend in mijn koude en vochtige ogen
Je sluit je ogen, probeer je hoofd te draaien.
Weg van de duisternis, proberen te vergeten
Maar als ik begin te lachen, bespot ze me.
En als ik huil lacht ze…
En verhardt haar hart steeds meer
Maar als ik begin te lachen, bespot ze me.
En als ik huil lacht ze…
Alle dingen komen naar degenen die wachten
Ik zeg deze woorden om me blij te maken
Maar iets antwoordt, zacht en verdrietig
Ze komen... maar komen vaak te laat.
Daar daalt de dood zacht neer, van bollen hoog.
Starend in mijn koude en vochtige ogen
Je sluit je ogen, probeer je hoofd te draaien.
Weg van de duisternis, proberen te vergeten
Maar iets antwoordt, zacht en verdrietig
Ze komen... maar komen vaak te laat.
Want ik ben ziek van deze manier van leven
Zoals het leven ziek is van de manier waarop we doen alsof
Maar ik heb met de dood hand in hand gelopen
En de dood zijn eigen hand is warmer dan de mijne!
Alle dingen komen naar degenen die wachten
Ik zeg deze woorden om me blij te maken
Maar iets antwoordt, zacht en verdrietig
Ze komen... maar komen vaak te laat.