Agathodaimon — Past Shadows songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Past Shadows" van Agathodaimon.
Songteksten
Now far I, I am from you before my fire alone
And read again the hours that so silently have gone
And it seems that eighty years beneath my feet did glide
That I am old as winter, that maybe you have died
The shadows of the past swift stream across life’s floor
The tale of all times, nothing that now exist no more
While the wind with clumsy fingers softly fumbles at the blind
And sadly spins the fiber of the story in my mind
I see you stand before me in a mist that does enfold
Your eyes are full of tears, and your fingers long and cold
About my neck caressing your arms you gently ply
And it seems you want to speak to me, yet only sigh
And thus I clasp entranced my all, my world of grace
And both our lives are joined in that supreme embrace
Oh, let the voice of memory remain forever dumb
Forget the joy that was, but nevermore will come
The shadows of the past swift stream across life’s floor
The tale of all times, nothing that now exist no more
While the wind with clumsy fingers softly fumbles at the blind
And sadly spins the fiber of the story in my mind
And thus I clasp entranced my all, my world of grace
And both our lives are joined in that supreme embrace
Forget how after an instant you thrust my arms aside
For now I’m old and lonely, and maybe you have died
Songtekstvertaling
Nu ver ik, Ik ben van jou voor mijn vuur alleen
En lees opnieuw de uren die zo stil zijn gegaan
En het lijkt erop dat 80 jaar onder mijn voeten zweefde
Dat ik zo oud ben als de winter, dat jij misschien gestorven bent.
De schaduwen van het verleden snelle stroom over de vloer van het leven
Het verhaal van alle tijden, niets dat nu niet meer bestaat
Terwijl de wind met onhandige vingers zachtjes naar de blinden rommelt
En helaas draait de Vezel van het verhaal in mijn hoofd
Ik zie dat je voor me staat in een mist die wel enfold is.
Je ogen zijn vol tranen, en je vingers lang en koud
Over mijn nek streel ik je armen zachtjes
En het lijkt erop dat je met me wilt praten, maar alleen zucht
En dus greep ik mijn alles in, mijn wereld van genade.
En onze beide levens zijn verbonden in die opperste omhelzing.
Oh, laat de stem van het geheugen voor altijd dom blijven
Vergeet de vreugde die was, maar er zal nooit meer komen.
De schaduwen van het verleden snelle stroom over de vloer van het leven
Het verhaal van alle tijden, niets dat nu niet meer bestaat
Terwijl de wind met onhandige vingers zachtjes naar de blinden rommelt
En helaas draait de Vezel van het verhaal in mijn hoofd
En dus greep ik mijn alles in, mijn wereld van genade.
En onze beide levens zijn verbonden in die opperste omhelzing.
Vergeet hoe je na een ogenblik mijn armen opzij duwde.
Voor nu ben ik Oud en eenzaam, en misschien ben jij gestorven.