Against Me! — Untitled songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Untitled" van Against Me!.
Songteksten
One night we lay beside each other, so close to a sweat
with two fans circling overhead, we sleep on borrowed time
and the traffic lights direct empty roads, the stars can’t break the city sky
but they still try despite what they know is already true
and tomorrow we’ll take aim, just like a storm waiting for a calm.
I can feel everything coming in my chest, my heart’s already pounding
my head’s on far-off highways, sixteen years old, on a road that never ends.
Might drive into something that looks like a sunset, and it lasts forever,
and I never look.
Back
from Hoboken to LA
from Portland to Gainesville
from the Great Plains to Niagara
Route 66 straight to California.
Electric lights carry the night
we move in 4/4 time
our feet on wheels and in the sky.
Yes we’re going cause we’d die if we stayed here
and those dying dreams will carry what’s good, and real, and pure
and the rest can burn in hell
and for the four-year-old girl found dead in a dumpster
shot by her mother, her eulogy,
the sound of construction through head-to-head traffic
today is just another day.
And me and my friends are just growing into the drunks and the liars that we’ve
always hated.
Every shortcoming has trapped us, every mistake is now our own infinite failure.
So we steal every chance we get
every advantage is taken when no one’s looking
we hide behind closed doors, and we don’t stop until
we are the people we’ve decided we should be.
I wanna be a shot heard round the world, fucking unstoppable
this distance is not something we’ll regret
from here, and now, and then, and forever, and days after that till the very
end.
Songtekstvertaling
Op een nacht lagen we naast elkaar, zo dicht bij het zweet.
met twee ventilatoren boven ons, slapen we op geleende tijd.
en de verkeerslichten leiden lege wegen, de sterren kunnen de stadshemel niet breken
maar ze proberen nog steeds, ondanks wat ze weten dat al waar is.
en morgen richten we, net als een storm die wacht op een kalmte.
Ik voel alles in mijn borst komen, mijn hart bonst al.
mijn hoofd is op verre wegen, 16 jaar oud, op een weg die nooit eindigt.
Misschien rijdt hij in iets dat eruit ziet als een zonsondergang, en het duurt voor altijd,
en ik kijk nooit.
Terug
van Hoboken naar LA
van Portland naar Gainesville
van de grote vlakten tot Niagara
Route 66 rechtstreeks naar Californië.
Elektrische lichten dragen de nacht
we vertrekken over 4/4 tijd.
onze voeten op wielen en in de lucht.
Ja, we gaan omdat we zouden sterven als we hier bleven.
en die stervende dromen zullen dragen wat goed is, en echt, en puur.
en de anderen zullen branden in de hel.
en voor het vierjarige meisje dat dood werd gevonden in een container.
neergeschoten door haar moeder, haar grafrede.,
het geluid van de constructie door head-to-head verkeer
vandaag is gewoon een andere dag.
En ik en mijn vrienden groeien gewoon in de dronkaards en de leugenaars die we hebben
altijd gehaat.
Elke tekortkoming heeft ons gevangen, elke fout is nu onze eigen oneindige mislukking.
Dus stelen we elke kans die we krijgen
elk voordeel wordt genomen als niemand kijkt.
we verstoppen ons achter gesloten deuren.
wij zijn de mensen die we besloten hebben te zijn.
Ik wil een schot horen over de hele wereld, niet te stoppen.
deze afstand is niet iets waar we spijt van krijgen.
van hier, en nu, en dan, en voor altijd, en dagen daarna tot aan de
einde.