Adversus — Seelenwinter songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Seelenwinter" van Adversus.
Songteksten
Heut' sei der Tag, an dem ich starb,
An dem ich mir, ganz ohne Wahn
Mit längst verlor’n geglaubter Macht
Die letzte Wunde beigebracht.
Heut' sei der Tag, an dem ich fiel,
An dem ich nun ganz ohne Ziel
Mehr als nur verloren schien,
Durch die letzte Pforte ging.
Heut' sei der Tag, an dem ich mir
Vor bangem Herzens Zögern wirr
Die Schwüre brach, dein Herz dir mit,
Den Lebensfaden mir durchschnitt.
In ewiglicher Flut versinken,
In tiefster Seen Grün ertrinken,
Starr den Fluß hinunter treiben,
Am Meeresgrund für immer schweigen.
Sah mich dort steh’n
Nur der Seelenwinter kennt die Namen
Derer, die nicht aufersteh’n
Denn des Winters Grimm kennt kein Erbarmen.
Lerne zu leiden
Und wahr' den letzten Glanz in dir.
Und lerne zu scheiden
Vom innersten Gebot.
Frierend an der Häuserwand
Da sah ich dich, und unerkannt
Folgte ich, vor Sehnsucht blind,
Dir in den eignen Tod.
Sprach dich an nur zögerlich.
Mit dieser Hand berührt' ich dich!
Doch weinend drehtest du dich um Und schweigend gingst du fort — für immer!
Rannte schreiend durch den Wald,
Verfing mich in den Zweigen bald.
Verirrte mich, doch heut' solls sein
Dass ich nie wieder leide, nein!
Sanft erfleht, doch nicht bekommen,
Kurz gehalten, dann zerronnen,
Mich in kaltem Schnee verlor’n,
An deiner weißen Haut erfroren.
Bleib' steh’n! …Diese Rose schenk ich dir mit meiner Liebe sanft.
Sieh, die Rose Dornen hat, den schneidend Schmerz ins Fleisch mir rammt!
Dornig auch dein Scheiden ist, wo ich mich dir doch dargebracht.
Hab ich der Rose Blatt geküsst, so hat sie mir ein End' gemacht!
Bleib' steh’n! …Oh, wie brauch' ich dich, mein hundertfaches Wort dir gilt.
Dein falsches Wort durchschau' ich wohl, liebst in mir nur dein eigen Bild!
Nun sprich', ist dies Leben nicht voll ungesagter Lieb' zu dir?
Dies Leben grämt mich bitterlich, ich bitte dich, lass' ab von mir!
Heut' war der Tag, an dem er starb,
An dem er mir im glühend Wahn
Mit längst verlor’n geglaubter Macht
Die Rosenwunde schnitt.
In mein Gesicht er Verse schrieb
Doch Wintersturm ihn fort mir trieb.
Ward schon bald vom Schnee umarmt
Und färbte Gletscher rot.
Hat sich dann aus Eis gebaut
Flügel wie aus Rosenhaut.
Entfloh dann unter jenem Ruf
Lass mich frei!
Fort gerannt, nie mehr gesehn',
In kalter Winde Hauch verwehn'
Nach dir geweint, doch einerlei,
Nun sei’s ein Ende…
…Lass mich frei!
Songtekstvertaling
Vandaag is de dag dat ik stierf.,
Waarin ik mezelf, zonder waanideeën
Met lang verloren energie
De laatste wond.
Vandaag is de dag dat ik viel,
Waar ik nu geen doel op heb
Meer dan alleen verloren leek.,
Ging door de laatste poort.
Vandaag is de dag waarop ik
Voor een gestoten hart aarzelt verwarring.
De Eden zijn gebroken, jullie hart is bij jullie.,
Ik heb de draad van het leven doorgeknipt.
Zinken in de eeuwige vloed,
Verdrink groen in de diepste meren,
Stardrift drifting down the river,
Stilte voor altijd op de bodem van de zee.
Zag me daar staan.
Alleen de soul Winter kent de namen.
Van hen die niet opstaan
Want de winter Grimm kent geen genade.
Leer te lijden
En waar is de laatste pracht in jou.
En leren scheiden
Van het binnenste bevel.
Het vriest op de muur.
Toen zag ik je en herkende ik je niet.
Ik volgde, blind van verlangen,
Op je eigen dood.
Ik sprak aarzelend tegen je.
Met deze Hand raak ik je aan!
Maar huilend draaide je je om en vertrok je voor altijd.
Rende schreeuwend door het bos,
Hij betrapte me snel in de takken.
Verloren, maar vandaag zal het zijn
Dat ik nooit meer zal lijden, Nee!
Zachtjes smeekt, maar krijgt niet,
Kort gehouden, dan getrokken,
Verloren in koude sneeuw,
Bevroor op je witte huid.
Blijf steh ' n! ... Deze roos geef ik je met mijn liefde zachtjes.
Aanschouw, de roos heeft doornen die pijn snijden ramt in mijn vlees!
Netelig is ook jullie scheiding, als ik mezelf aan jullie heb aangeboden.
Als ik het rozenblad heb gekust, heeft ze me tot een einde gemaakt!
Blijf steh ' n! ... Hoe kan ik je nodig hebben, mijn honderdvoudige woord geldt voor jou.
Ik kan door je verkeerde woord heen kijken, alleen van je eigen beeld in mij houden!
Zeg: "is dit leven niet vol van onmetelijke liefde voor jullie?'
Dit leven bedroeft me bitter, ik smeek je, laat me los!
Vandaag was de dag dat hij stierf.,
Waarop hij mij in gloeiende waanideeën
Met lang verloren energie
De Roos wond gesneden.
In mijn gezicht schreef hij verzen
Maar winter storm dreef hem van me weg.
Werd al snel omarmd door de sneeuw
En gekleurde gletsjers rood.
Heeft zichzelf dan Opgebouwd uit ijs
Vleugels alsof ze gemaakt zijn van Rozenhuid.
Toen vluchtte hij onder die oproep.
Laat me los!
Ren weg, nooit meer gezien.,
In koude wind is de adem verdwenen.
Weende voor jou, maar toch,
Laat het nu een einde zijn…
... Laat me los!