Adversarial — Thralls songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Thralls" van Adversarial.
Songteksten
The chapel spire reluctant to fade stands against the fall of the sun
Built on the ashes of the dawn of man rising erect on the worlds funeral
The earth all around drenched and blackened by blood
Turning the planet into a graveyard
Its angelic halo consumed by the dark for it’s not but a glow of embers so
bright
It will all fade away with the coming of night!
And the weeping and moaning of them «saved» by the light is carried by bitter
winds into dusk
(A wind) of sighs and regrets, of inhibitions and sins; tearing and vicious as
it howls with scorn
To all who has wilfully stood in its way: disciples to a burden of penance and
shame
When the ground underneath them is taken away they sway to the chant of these
merciless winds
…their true burden is not knowing what they are at all!
THRALLS!
Scarcely hidden stories, behind — many names and masks
A murmur of prayers — to — man’s fucking fairy tales
Creation and life twisted — to preferences and creeds
For with all of the masks and faces of gods
The suns rises and sets
To the fleeting glazed views of men
THRALLS!
Altars and pedestals built on — on loneliness and defeat
Grow on a heaving soil of — of humans clawing at their feet
Holding up icons representing their utter decay
Obscene vanity and fucking greed on display
Shame rings inside the hearts of man…
…Overlooking from the throne of a god among insects
And held high in the midst of it all, the maze of Deception
Teeming and endless corridors flaunt the echoed moans
The labyrinth of mirrors, whose walls reflect (all) sorrows and fears
Entrapping every victim, the promised land revealed!
Songtekstvertaling
De kapel aarzelt om te vervagen staat tegen de val van de zon
Gebouwd op de as van de dageraad van de mens rijzende op de wereld begrafenis
De aarde om ons heen, doordrenkt en zwart gemaakt door bloed
De planeet veranderen in een kerkhof.
Zijn engelachtige halo verteerd door het donker want het is niet maar een gloed van sintels dus
licht
Het zal allemaal vervagen met de komst van de nacht!
En het huilen en kreunen van hen "gered" door het licht wordt gedragen door bitter
wind in de schemering
(Een wind) van zuchten en spijt, van remmingen en zonden; scheuren en kwaadaardig als
het huilt met minachting
Aan allen die moedwillig in de weg hebben gestaan: discipelen tot een last van boetedoening en
schande
Als de grond onder hen wordt weggenomen, zwaaien ze naar het gezang van deze
genadeloze winden
... hun ware last is niet weten wat ze zijn helemaal niet!
THRALLS!
Nauwelijks verborgen verhalen, achter-vele namen en maskers
Een geroezemoes van sprookjes.
Schepping en leven verdraaid-naar voorkeuren en geloofsovertuigingen
Want met alle maskers en gezichten van de goden
De zon komt op en gaat onder
Naar de vluchtige blik van de mens
THRALLS!
Altaren en voetgangers gebouwd op eenzaamheid en nederlaag
Groeien op een kolkende grond van mensen die aan hun voeten krabben —
Iconen tegenhouden die hun totale verval vertegenwoordigen
Obscene ijdelheid en hebzucht.
Schaamte ringen in de harten van de mens…
... Met uitzicht op de troon van een god tussen insecten
En hoog gehouden in het midden van dit alles, het doolhof van misleiding
Wemelende en eindeloze gangen pronken met de echo kreunen
Het labyrint van spiegels, waarvan de muren (alle) zorgen en angsten weerspiegelen
Elk slachtoffer in de val lokken, het Beloofde land onthuld!