Adolphson & Falk — Ifrån songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Ifrån" van Adolphson & Falk.

Songteksten

Genom nattens djupa mörker
Ser jag ljusen utanför
Är det dunket emot rälsen
Eller mitt hjärta som jag hör?
Jag är långt från mig själv
Och jag har inget givet mål
Jag reser inte till nånting
Jag reser ifrån
Hon var vacker som en morgon
Hon var lycklig när jag kom
Men med tiden växer tvivlen
Som man inte låtsas om
Tills man når till en gräns
Då ömhetens ord blir ett hån
Då man inte reser till nånting
Då man reser ifrån
Varför måste tågen gå?
Jag undrar varför?
En ny natt, en annan plats
Men det är alltid samma resa jag gör
Ibland står tiden nästan stilla
Men lika plötsligt rinner den bort
Mellan förväntan och förtvivlan
Är steget alltför kort
Så man faller utan nåd
Men man värjer sig i någon mån
Genom att inte resa till nånting
Genom att resa ifrån
Så man faller utan nåd
Men man värjer sig i någon mån
Genom att inte resa till nånting
Genom att resa ifrån
Varför måste tågen gå?
Jag undrar varför?
En ny natt, en annan plats
Men det är alltid samma resa jag gör
Men man får inte sörja länge
Över det omistliga man mist
Vi ska ändå alltid förlora
Våra största segrar till sist
För vad vi har är ett liv
Där allt som vi får är ett lån
Och där vi inte reser till nånting
Där vi reser ifrån
Vi reser inte till nånting
Vi reser ifrån

Songtekstvertaling

Door de diepe duisternis van de nacht
Zie ik de lichten buiten?
Is dat de klap tegen de rails?
Of mijn hart dat ik hoor?
Ik ben ver van mezelf.
En ik heb geen bepaald doel
Ik ga nergens heen.
Ik ga weg.
Ze was zo mooi als een ochtend.
Ze was gelukkig toen ik kwam.
Maar na verloop van tijd groeit de twijfel
Dat je niet doet alsof.
Tot je een grens bereikt
Dan worden de woorden van tederheid een aanfluiting.
Als je nergens heen gaat
Wanneer u vertrekt
Waarom moeten treinen weg?
Ik vraag me af waarom?
Een andere nacht, een andere plek.
Maar het is altijd dezelfde reis als ik.
Soms staat de tijd bijna stil.
Maar net zo plotseling loopt het weg.
Tussen verwachting en wanhoop
Is de stap te kort
Dus je valt zonder genade.
Maar je verdedigt jezelf tot op zekere hoogte.
Door nergens heen te reizen.
Door weg te reizen
Dus je valt zonder genade.
Maar je verdedigt jezelf tot op zekere hoogte.
Door nergens heen te reizen.
Door weg te reizen
Waarom moeten treinen weg?
Ik vraag me af waarom?
Een andere nacht, een andere plek.
Maar het is altijd dezelfde reis als ik.
Maar je kunt niet lang rouwen
Over de onvervreemdbare verloren man
We gaan toch altijd verliezen.
Eindelijk onze grootste overwinningen.
Want wat we hebben is een leven.
We krijgen alleen een lening.
En waar we nergens heen gaan
Waar we vertrekken
We gaan nergens heen.
We vertrekken.