Adolphe Bérard — Le train fatal songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Le train fatal" van Adolphe Bérard.
Songteksten
Dans la campagne verdoyante
Le train longeant sa voie de fer
Emporte une foule bruyante
Tout là-bas, vers la grande mer
Le mécanicien Jean, sur sa locomotive
Regarde l’air mauvais Blaise, le beau chauffeur
La colère dans ses yeux luit d’une flamme vive
De sa femme chérie, Blaise a volé le coeur !!
Roule, roule, train du plaisir
Dans la plaine jolie
Vers ton bel avenir
D’amour et de folie
L’homme rude et noir qui conduit
Cette joyeuse foule
Sent de ses yeux rougis
Une larme qui coule
Des heureux voyageurs, on entend les refrains
Suivant les rails et son destin
C’est le train du plaisir qui roule
Le pauvre Jean, perdant la tête
Rendu fou par la trahison
Sur son rival soudain se jette
Criant :"Bandit, rends-moi Lison !"
Le chauffeur éperdu fait tournoyer sa pelle
Jean lui sautant au cou, l'étrangle comme un chien
Et tous les deux rivés par l'étreinte mortelle
Tombent de la machine, abandonnant leur train !
Roule, roule, train du malheur
Dans la plaine assombrie
Roule à toute vapeur
D’un élan de folie
Les paysans, saisis, te voyant
Tout seul fendant l’espace
Se signent en priant
Et la terreur les glace !
Des heureux voyageurs on entend les refrains
Suivant son terrible destin
C’est le train du malheur qui passe
Tiens, la chose est vraiment bizarre
On devait s’arrêter ici !
Le train brûle encore une gare
Ah, ça, que veut dire ceci?
Alors du train maudit, une clameur s'élève
On entend des sanglots et des cris de déments
Chacun revoit sa vie dans un rapide rêve
Puis c’est le choc, le feu, les appels déchirants
Flambe, flambe, train de la mort
Dans la plaine rougie
Tout se brise et se tord
Sous un vent de folie
Les petits enfants, leurs mamans
S’appellent dans les flammes
Les amoureux râlant
Réunissent leurs âmes
Pourquoi ces pleurs, ces cris, pourquoi ces orphelins
Pour un simple, un tout petit rien:
L’infidélité d’une femme !!!
Songtekstvertaling
Op het groene platteland
De trein die langs zijn spoor rijdt
Neem een lawaaierige menigte weg
Daar, naar de Grote Zee.
De monteur Jean, op zijn locomotief
Kijk naar de slechte look Blaise, de mooie chauffeur
Woede in haar ogen gloeit met een heldere vlam
Van zijn geliefde vrouw, heeft Blaise het hart gestolen !!
Roll, roll, fun train
In de vrij vlakte
Op je mooie toekomst
Liefde en waanzin
De ruwe en zwarte man die rijdt
Deze vrolijke menigte
Ruikt naar rode ogen
Een stromende traan
Happy travelers, we horen de chorussen
Het volgen van de rails en het lot ervan
Het is de leuke trein die rolt
Arme John.
Gek gemaakt door verraad
Op zijn rivaal werpt zich plotseling
'Bandit, Geef Me Lison Terug."
Dazed driver laat zijn schep draaien
Jean springt in zijn nek, wurgt hem als een hond.
En beiden geboeid door de dodelijke omhelzing
Val uit de machine, verlaat hun trein !
Rol, rol, trein van ongeluk
In de donkere vlakte
Stoom de broodjes
Uit een opwelling van waanzin.
Boeren, in beslag genomen, jou zien
Helemaal alleen de ruimte doorsnijden
Teken elkaar door te bidden.
En terreur bevriest hen !
Happy travelers we horen de chorussen
Hij volgde zijn vreselijke lot.
Het is de trein van ongeluk dat voorbij gaat
Hier, het ding is echt raar
We moesten hier stoppen !
De trein brandt nog steeds een station.
Ah, dat, wat betekent dit?
Dan komt er een schreeuw uit de vervloekte trein
We horen snikken en kreten van gekken.
Iedereen komt terug in een snelle droom.
Dan is het shock, vuur, hartverscheurende oproepen.
Vlam, vlam, dood trein
In de rode vlakte
Alles breekt en draait
Onder een wind van waanzin
Kleine kinderen, hun moeders
Worden geroepen in vlammen
Minnaars kreunen
Verzamel hun zielen.
Waarom deze kreten, deze kreten, waarom deze wezen
Voor een eenvoudige, een beetje niets:
De ontrouw van een vrouw !!!