Adeste — Numbers songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Numbers" van Adeste.
Songteksten
So I sleep,
and embrace this lucid dream.
I hold a book that offers wisdom,
but my vision feels so weak.
Oh sleep is such a gracious thief,
it steals my time but give me strength.
Will this morning render hope,
and give me back control?
But I wake in a bed that has never seen love.
Just a tryst I’ll embrace,
while my essence is young.
Now this city owns my name,
it marks my residence as shame.
As I stumble through the streets,
I gamble with defeat.
Is it a crime I commit,
when I’m stealing to exist?
Now my affliction is sustained,
and in their prison I’m displayed.
We’re convicted thieves!
I reside with the accused,
a realm conceived through battered youth.
I’m subsiding with my fault,
These walls are now my home.
I see a letter on my floor,
it bares the knowledge that I’ve ignored.
A brilliant counter in his reply,
but can this author amend my crime?
We’re convicted thieves!
I reside with the accused,
a realm conceived through battered youth.
I’m subsiding with my fault,
These walls are now my home.
So they gathered all the thieves,
and gave them numbers one to three.
The odd forgiven and released,
the even chained and shipped to sea.
I stood second in the line,
before they covered all our eyes.
Two officials then explained,
that two conclusions were at stake.
The number branded on your wrist decides if you exist.
Songtekstvertaling
Dus ik slaap,
en omarm deze heldere droom.
Ik heb een boek dat wijsheid biedt.,
maar mijn zicht voelt zo zwak.
Oh slaap is zo ' n goede dief,
het steelt mijn tijd, maar geef me kracht.
Zal deze morgen hoop geven,
en mij de controle teruggeven?
Maar ik word wakker in een bed dat nooit liefde heeft gezien.
Gewoon een tryst die Ik zal omarmen,
terwijl mijn essentie jong is.
Nu bezit deze stad mijn naam.,
het markeert mijn huis als schaamte.
Als ik door de straten strompel,
Ik gok met nederlaag.
Is het een misdaad die ik Bega,
als Ik steel om te bestaan?
Nu is mijn aandoening blijvend,
en in hun gevangenis word ik tentoongesteld.
We zijn veroordeelde dieven!
Ik woon bij de verdachte.,
een rijk bedacht door mishandelde jeugd.
Mijn schuld neemt af.,
Deze muren zijn nu mijn thuis.
Ik zie een brief op mijn vloer.,
het roept de kennis op die ik genegeerd heb.
Een briljante teller in zijn antwoord,
maar kan deze auteur mijn misdaad wijzigen?
We zijn veroordeelde dieven!
Ik woon bij de verdachte.,
een rijk bedacht door mishandelde jeugd.
Mijn schuld neemt af.,
Deze muren zijn nu mijn thuis.
Dus verzamelden ze alle dieven.,
en gaf ze nummers een tot drie.
De oneven vergeven en vrijgelaten,
de even geketend en verscheept naar zee.
Ik stond op de tweede plaats.,
voordat ze al onze ogen bedekten.
Twee ambtenaren legden vervolgens uit,
dat er twee conclusies op het spel stonden.
Het nummer dat op je pols is gebrandmerkt, bepaalt of je bestaat.