Adeste — Mourning songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Mourning" van Adeste.
Songteksten
Beneath the roof our hands have made.
Between the walls that we have raised.
We watch the water slowly rise.
It reveals the ignorance we hide. «Don't you leave me now.
I will keep you safe.
You know you should stay.
You’ll never escape.» Her words persist that we should wait.
Ignore the tragedy at stake.
My compulsion keeps me here but this decision can never be shared.
If we abandon creation is there still value in our weight?
The blade of sin prompts a vague incision but it still ruptures a lethal vein.
So I place my tracks on solid ground and from a distance I watch her drown.
Now our house is submerged with the oceans tide and my anger swells on the
notion of her demise.
I know it’s always been a choice but I’ve petitioned for change.
I had to watch her die and now it’s time they did the same.
I’ll find the city built beside the shore but now it’s vengeance that I explore.
They’re clothed in innocence and interest and I’m conspiring a plan.
As my wisdom screams recession it’s now their beauty I condemn.
It’s gonna happen one way dead or alive.
They’re gonna burn when we set this city on fire.
Songtekstvertaling
Onder het dak dat onze handen hebben gemaakt.
Tussen de muren die we hebben opgetrokken.
We zien het water langzaam stijgen.
Het onthult de onwetendheid die we verbergen. Laat me nu niet alleen.
Ik zal je beschermen.
Je weet dat je moet blijven.
Je zult nooit ontsnappen."Haar woorden blijven dat we moeten wachten.
Negeer de tragedie die op het spel staat.
Mijn dwang Houdt me hier, maar deze beslissing kan nooit gedeeld worden.
Als we de schepping opgeven, is er dan nog waarde in ons gewicht?
Het lemmet van de zonde laat een vage incisie zien, maar het scheurt nog steeds een dodelijke ader.
Dus plaats ik mijn sporen op vaste grond en van een afstand zie ik haar verdrinken.
Nu is ons huis ondergedompeld met de oceanen tij en mijn woede zwelt op de
notie van haar ondergang.
Ik weet dat het altijd een keuze was, maar ik heb om verandering gevraagd.
Ik moest haar zien sterven en nu is het tijd dat zij hetzelfde doen.
Ik zal de stad naast de kust vinden, maar nu is het wraak die ik ga verkennen.
Ze zijn gekleed in onschuld en interesse en ik beraam een plan.
Terwijl mijn wijsheid een recessie schreeuwt, is het nu hun schoonheid die ik veroordeel.
Het zal op één manier gebeuren, dood of levend.
Ze zullen branden als we deze stad in brand steken.