Ad Astra — Undone songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Undone" van Ad Astra.
Songteksten
The choice was mine, but all the options failed
Except his call, the sound I feared to wait
Within my room I find a way to rest
The barrels laid against my chest
The burden weighs, the burden drags
down to a point where I cannot stop my legs
they take me far, way beyond the hope
to pull me back from the slope
Raping a virtue to save another one and
a gaping rift that is my self-esteem undone.
Raping a virtue to save another one and
a gaping rift I call my life nailed to his gun
Now I have come, and you can see the trap
we both share with me holding the strap
I won’t excuse, I had the reasons and a mind
too young to refuse the ride
The burden weighs
The burden strains
The burden drags
beneath the rope
beyond the hope
to avoid the tracks
The burden takes
The burden stains
The burden reeks
No one to call
No one to hear
The silent shrieks
The burden weighs
The burden strains
The burden drags
It’s all the same
A losing game
Where lives become the bets
The burden talks
The burden chokes
The burden steals
Even if you find the cure
It’s not a wound that heals
Songtekstvertaling
De keuze was aan mij, maar alle opties faalden.
Behalve zijn oproep, het geluid dat ik vreesde te wachten
In mijn kamer vind ik een manier om te rusten
De vaten tegen mijn borst gelegd
De last weegt, de last Dragt
tot op een punt waar ik mijn benen niet kan stoppen.
ze brengen me ver, ver voorbij de hoop.
om me terug te trekken van de helling
Een deugd verkrachten om een ander te redden en
een gapende kloof die mijn eigenwaarde ongedaan maakt.
Een deugd verkrachten om een ander te redden en
een gapende scheur die ik mijn leven noem genageld aan zijn pistool.
Nu ben ik gekomen, en je kunt de val zien
we delen allebei met mij de riem vast te houden
Ik had de redenen en de geest.
te jong om de rit te weigeren
De last weegt
De laststammen
De last Dragt
Onder het touw
voorbij de hoop
om de sporen te vermijden
De last neemt
De lastenvlekken
De last stinkt.
Niemand om te bellen.
Niemand om te horen
De Stille kreten
De last weegt
De laststammen
De last Dragt
Het is allemaal hetzelfde.
Een verloren spel
Waar levens worden de weddenschappen
De burden talks
De last verstikt
De last steelt
Zelfs als je de remedie vindt
Het is geen wond die geneest.