Abyssos — Masquerade In The Flames Another Black Friday songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Masquerade In The Flames Another Black Friday" van Abyssos.
Songteksten
The dungeons are calling our names,
inviting us to a masquerade in the flames,
once again lust will spread its wings
and carry us through the northern winds.
Open the gates,
to where it’s all supposed to end
and let us all in… daimons, whores, witches and fiends.
Swoop through the frozen landscape
of red memories almost forgotten,
In rapid re-run:
a crimson river of rich wine let loose on tiles.
Hideous sihouettes flicker in the candlelight,
shapes of evil, we are all born of dayfright.
Ever since the banquet I’ve waited for her burn,
might she be here, can this be the night of her return?
There, right before my eyes she stands, my dark witch.
Dressed in her funeral shroud, as black as pitch.
Carved symbols in black, scars that never heal.
All over my body, for a thousand years I bore her seal.
Come forth and lick the blood from my nasty wounds,
still so young though she’s older than the moon.
Carved symbols in black, scars that never heal.
All over my body, for a thousand years I bore her seal.
She chased the moonlight out on the fields,
a dance most sombre and seductive.
She told me twisted stories from her past,
and said: — «take this stake and end my life, but do it fast».
Blood-drenched feathers against what’s once been raped,
beautiful, innocent but still not too old
for what it is shaped.
How can you die right before my eyes?
I always thought you were one of us,
one of the immortals.
Open the gates,
to where it’s all supposed to end,
and let us all in…
Open the gates,
to where we once were supposed to sin,
and let us all in…
Songtekstvertaling
De kerkers schelden ons uit.,
ons uitnodigen voor een maskerade in de vlammen,
opnieuw zal de lust zijn vleugels spreiden.
en ons door de noordelijke winden dragen.
Open de poorten.,
naar waar het allemaal moet eindigen
en laat ons allemaal binnen... daimons, hoeren, heksen en duivels.
Swoop door het bevroren landschap
van rode herinneringen bijna vergeten,
In snelle re-run:
een karmozijnrode rivier van rijke wijn, losgelaten op tegels.
Afschuwelijke sihouettes flikkeren in het kaarslicht,
vormen van het kwaad, we zijn allemaal geboren uit dayfrid.
Sinds het banket wacht ik op haar brandwond.,
zou ze hier kunnen zijn, kan dit de avond van haar terugkeer zijn?
Daar, recht voor mijn ogen staat ze, mijn donkere heks.
Gekleed in haar lijkwade, zo zwart als pek.
Gesneden symbolen in het zwart, littekens die nooit genezen.
Over mijn hele lichaam, voor duizend jaar droeg ik haar zegel.
Kom naar voren en lik het bloed van mijn nare wonden.,
ze is nog zo jong, al is ze ouder dan de maan.
Gesneden symbolen in het zwart, littekens die nooit genezen.
Over mijn hele lichaam, voor duizend jaar droeg ik haar zegel.
Ze achtervolgde het maanlicht op de velden.,
een sombere en verleidelijke dans.
Ze vertelde me verdraaide verhalen uit haar verleden.,
en zei: "Neem deze staak en maak een eind aan mijn leven, maar doe het snel."
Met bloed doordrenkte veren tegen wat ooit verkracht is.,
mooi, onschuldig maar nog steeds niet te oud
voor wat het is gevormd.
Hoe kun je voor mijn ogen sterven?
Ik dacht altijd dat je een van ons was.,
een van de onsterfelijken.
Open de poorten.,
naar waar het allemaal moet eindigen,
en laat ons allemaal binnen…
Open de poorten.,
naar waar we ooit zouden moeten zondigen.,
en laat ons allemaal binnen…