Aborym — III songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "III" van Aborym.
Songteksten
Total isolation
Rooms all the same
Empty glasses, puke and stains of blood
And the marks of scratches against silent walls
And I can still hear the screams of psychos
And I can still feel the blows
And the stink of medicines
And the screams of silence of endless nights
That never ending darkness
And that blinding white of the walls
Dozen and dozen of beings
Drag themselves with no sense
There are no mirrors
Nobody owns anything
It’s like time has forgot to flow
Time with no meaning
I heard those voices inside me:
You must die…
Slowly, slowly…
Where were them?
I could feel them coming to my brain
Mysterious nothing…
Multiproblematic reign
I couldn’t contrast them
I tried to run, madly, even by night
I couldn’t suffocate them
Those voices were leaking in me
Until they took every single corner of my mind
Until they became so deafening to feel the urge
Of screaming to shut them
The descent to this hell interspersed with attempts of escape
Of degradation and violence
Long years of horror — the horror of solitude: abandon…
And I banged with my fists to the walls
With hundredfold strength
In here men don’t praise the evil
But they buy the good that they find inside of it
In here are swallowed fluorescent poisons and asbestos pills
Songtekstvertaling
Totale isolatie
Kamers allemaal hetzelfde
Lege glazen, kots en bloedvlekken.
En de sporen van krassen tegen stille muren
En ik kan nog steeds het geschreeuw van psychopaten horen.
En ik voel nog steeds de klappen.
En de stank van medicijnen
En het geschreeuw van stilte van eindeloze nachten
Dat nooit een einde maakt aan de duisternis
En dat verblindende wit van de muren
Twaalf en twaalf wezens.
Ze slepen zichzelf zonder verstand.
Er zijn geen spiegels
Niemand bezit iets.
Het is alsof de tijd vergeten is om te stromen.
Tijd zonder betekenis
Ik hoorde die stemmen in me.:
Je moet sterven.…
Langzaam.…
Waar waren ze?
Ik voelde ze naar mijn hersenen komen.
Mysterieus niets…
Multiproblematisch reign
Ik kon ze niet vergelijken.
Ik probeerde te vluchten, gek, zelfs ' s nachts.
Ik kon ze niet verstikken.
Die stemmen lekten in me.
Totdat ze elke hoek van mijn geest namen.
Totdat ze zo oorverdovend werden om de drang te voelen
Van schreeuwen om ze te sluiten.
De afdaling naar deze hel doorkruist met ontsnappingspogingen.
Van degradatie en geweld
Lange jaren van verschrikking-de verschrikking van eenzaamheid: opgeven…
En ik sloeg met mijn vuisten tegen de muren
Met een honderdvoudige sterkte
Hier Prijzen mensen het kwaad niet.
Maar ze kopen het goede dat ze erin vinden.
Hier zitten fluorescerende gifstoffen en asbestpillen ingeslikt.