Abel Pintos — Una Flor y una Cruz songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Una Flor y una Cruz" van Abel Pintos.
Songteksten
Que difícil andar, por un camino incierto
Que difícil es vivir sin tener un motivo
Para ti no hay rencor
Para ti no hay olvido…
De mi Dios, de mi fe, ya no me queda nada
De los sueños de ayer, no quedan ni palabras
Todo todo se marcho, tras de tu sombra helada…
Donde estas, donde vas
Dejándome en silencio, ven aquí y sálvame
De este dolor desierto
Que me hiere como el sol
Cuando desangra al cielo…
Una flor y una cruz
Arden en tu destino
Un puñal tras la luz, de este amor tan herido
Late en mi tu bendición y tu recuerdo vivo…
Solo aquí sin llegar, donde no estas conmigo
Busco en el mismo lugar
Nada es igual y sigo
Abrazándome al sabor de todo lo que fuimos…
(Todo lo que fuimos)
Estación, soledad, sin adiós ni pañuelo
Se perdió en la inmensidad, mi razón y mi tiempo
Lejos de tu claridad, cerca de mi desvelo…
Lo que fue, ya no es mas
Y este dolor humano, cuando puedo imaginar
Se apagara en tus manos
En el beso sin final donde nos esperamos!
Una flor y una cruz
Arden en tu destino
Un puñal tras la luz, de este amor tan herido
Late en mi tu bendición y tu recuerdo vivo…
Songtekstvertaling
Hoe moeilijk te lopen, op een onzeker pad
Hoe moeilijk het is om zonder reden te leven
Voor jou is er geen wrok.
Voor jullie is er geen vergetelheid.…
Van mijn god, van mijn geloof, heb ik niets meer over.
Van de dromen van gisteren, zijn er geen woorden meer over
Allemaal weg, achter je ijzige schaduw…
Waar je bent, waar je gaat
Laat me in stilte achter, kom hier en red me
Van deze woestijn pijn
Dat doet me pijn als de zon
Als hij in de hemel bloedt.…
Een bloem en een kruis
Brand in je lot
Een dolk achter het licht, van deze liefde zo gekwetst
Sla in mij je zegen en je levende herinnering…
Gewoon hier zonder te komen, waar je niet bij me bent.
Ik kijk op dezelfde plek.
Niets is hetzelfde en ik hou
Me knuffelen naar de smaak van alles wat we waren…
(Alles wat we waren)
Seizoen, eenzaamheid, geen afscheid of zakdoek
Verloren in de uitgestrektheid, mijn reden en mijn tijd
Ver van jouw duidelijkheid, dicht bij mijn onthulling.…
Wat was, is niet meer
En deze menselijke pijn, als ik me kan voorstellen
Het zal in jouw handen naar buiten gaan.
In de eindeloze kus waar we wachten!
Een bloem en een kruis
Brand in je lot
Een dolk achter het licht, van deze liefde zo gekwetst
Sla in mij je zegen en je levende herinnering…