Abel Pintos — Para Cantar He Nacido songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Para Cantar He Nacido" van Abel Pintos.
Songteksten
Para cantar he nacido
Soy copla que el viento lleva,
A veces canto en el árbol
Que se deshoja de pena,
A veces bebo del fuego
Palabras de primavera.
Mi sangre canta por dentro
Como la lluvia por fuera,
La noche canta y convierte
Sus pájaros en estrellas,
Pero cuando canta el pueblo
Musicaliza mis venas.
Yo nunca miro a la rosa
Por su color de quimera,
La miro porque ella tiene
La sangre de los que sueñan
Porque en sus gajos florecen
Las manos del que la siembra.
Si el canto no se levanta
Como la hoguera del fuego,
Si no libera las penas
De los que están en la tierra
De nada sirve que suene
La voz de la chacarera.
Así como canta el río
Cuando la noche lo ciega
Y sin mirar su camino
Sigue su rumbo de piedra
Yo le canto a los que vienen
Caminando por la tierra.
Mi copla es azul y estrellas
Y una guitarra encendida
En su corazón de pueblo
La vida sufre y agita
Con el perfil de sus bombos
Las esperanzas marchitas.
Por eso canto a las cosas
Que me va dando la vida
A los changuitos de barro
Hondeando lunas perdidas
Al tallo con sus espinas
Y al hombre con sus heridas.
Songtekstvertaling
Om te zingen Ik ben geboren
Ik ben een copla die de wind draagt,
Soms zing ik in de boom
Laat hem van verdriet afkomen.,
Soms drink ik uit het vuur.
Woorden van de lente.
Mijn bloed zingt binnenin
Zoals de regen aan de buitenkant,
De nacht zingt en draait
Uw vogels in de sterren,
Maar als de mensen zingen
Musicaliseer mijn aderen.
Ik kijk nooit naar de roos.
Voor de kleur van Chimera,
Ik kijk naar haar omdat ze
Het bloed van degenen die dromen
Want in hun jongens bloeien ze
De handen van degene die het zaait.
Als het lied niet stijgt
Als het vuur,
Als u de straffen niet vrij geeft
Van hen die op de aarde zijn
Het heeft geen zin om te klinken.
De stem van de chacarera.
Als de rivier zingt
Als de nacht hem verblindt
En zonder zijn kant op te kijken
Het volgt zijn stenen koers
Ik zing voor hen die komen
Op aarde.
Mijn copla is blauw en sterren
En een verlichte gitaar
In het hart van het dorp
Het leven lijdt en roert
Met het profiel van hun trommels
Vervaagde hoop.
Daarom zing ik voor dingen.
Dat geeft me leven.
Naar de mud changuitos
Verloren manen graven
Aan de steel met zijn doornen
En de man met zijn wonden.