Abel Pintos — Digo la Mazamorra songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Digo la Mazamorra" van Abel Pintos.
Songteksten
La mazamorra, sabes
Es el pan de los pobres
Y leche de las madres
Con los senos vacíos
Yo le beso las manos
Al inca viracocha
Porque inventó el maíz
Y enseño su cultivo
En una artesa viene
Para unir la familia
Saludada por viejos,
Festejada por niños
Allá donde las cabras
Remontan en silencio
Y el hambre es una nube
Con las alas de trigo
Todo es hermoso en ella,
La mazorca madura
Que desgrana en noches
De vientos campesinos
El mortero y la maza
Con trenzas sobre el hombro
Que entre los granos mezcla
Rubores y suspiros
Si la quieres perfecta
Busca un cuenco de barro
Y espésala con leves
Ademanes prolijos
Del mecedor cortados
De ramas de la higuera
Que la siesta da sombras
Benteveos e higos.
Y si quieres, agrégale
Una pizca de cenizas de jume
Esa planta que resume
Los desiertos salinos
Y deja que la llama
Le transmita su fuerza
Hasta que adquiera un tinte
Levemente ambarino.
Cuando la comes sientes
Que el pueblo te acompaña
A lo largo de valles,
Por recodos de ríos
Cuando la comes, sientes
Que la tierra es tu madre
Mas que la anciana triste
Que espera en el camino
Tu regreso del campo
Es madre de tu madre
Y su rostro es una piedra
Trabajada por siglos.
Hay ciudades que ignoran
Su gusto americano
Y muchos que olvidaron
Su sabor argentino
Pero ella será siempre
Lo que fue para el inca
Nodriza de los pobres
En el páramo andino
La noche que fusilen
Poetas y cantores
Por haber traicionado
Por haber corrompido
La música y el polen,
Los pájaros y el fuego
Quizás a mí me salven
Estos versos que digo.
Songtekstvertaling
De mazamorra, Weet je
Het is het brood van de armen
En moedermelk
Met lege borsten
Ik kus haar handen.
Al Inca viracocha
Omdat hij maïs heeft uitgevonden.
En ik leer hun cultivatie.
Op een artesa komt
Om de familie te verenigen
Begroet door oude mannen,
Gevierd door kinderen
Waar de geiten
Ze gaan terug in stilte.
En honger is een wolk
Met de vleugels van tarwe
Alles is er mooi in.,
De rijpe kolf
Dat rilt in de nacht
Van de boerenwinden
De mortel en de foel
Met vlechten op de schouder
Dat tussen het graanmengsel
Blozen en zuchten
Als je het perfect wilt
Zoek naar een modderbak
En wrijf het zachtjes
Leuke trucjes.
Van de schommelstoel gesneden
Van vijgentakken
Dat het dutje schaduwen geeft
Benteveos en vijgen.
En als je wilt, voeg het toe
Een snufje jume as
Die plant die alles samenvat
De zout woestijnen
En laat hem haar bellen.
Zend je kracht uit
Totdat het een kleurstof krijgt
Een Beetje Amber.
Als je het eet, voel je
Moge het volk u vergezellen.
Langs valleien,
Door de bochten
Als je het eet, voel je
Dat de Aarde je moeder is
Meer dan de trieste oude dame
Wachtend op de weg
Uw terugkeer van het platteland
Ze is de moeder van je moeder.
En zijn gezicht is een steen
Dat heeft eeuwen gewerkt.
Er zijn steden die negeren
Uw Amerikaanse smaak
En velen die vergaten
De Argentijnse smaak
Maar dat zal ze altijd zijn.
Wat het was voor de inca
Verpleegster van de armen
In de Andes Moor
De nacht dat ze schieten
Dichters en zangers
Voor verraad.
Voor het corrumperen
Muziek en pollen,
Vogels en vuur
Misschien redden ze me.
Deze verzen zeg ik.