Aaron Freeman — The Lovers songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Lovers" van Aaron Freeman.
Songteksten
Up from the pastures of boredom
out from the sea of discontent
they come in packs like hungry hounds
the seekers of the dark enchantment.
They haunt the boulevards and bars
they pray to wishing wells and stars
they ride the hurricane of hope
not looking back but on they go toward the distance and deceiving
and all the while they keep believing
they are special and apart
the lovers, the lovers of the heart… the lovers.
And when they pair off two by two
they feel they are the chosen few
and though their beds are made of straw
they feel like velvet in the night
and so the night is never ending
it’s made of distance and pretending
coz they’re special and apart
the lovers, the lovers of the heart… the lovers.
And when love goes away
and when love goes…
goodbye…
catches in their throats like cotton
rises in their hearts like rain
the good times suddenly are all forgotten
the hunt begins again.
They search the subways and the streets
their faces tired, like their feet
their bodies aching to be warm
and so they hide behind the moon
their loneliness inside them growing
but they take comfort in just knowing
that they are special and apart
the lovers, the lovers of the heart… the lovers
And when love comes again
and when love comes
hello…
rises from their throats like singing
catches in their hearts like wind
the good things
strangers in their arms are bringing
makes life all right again.
They turn their faces to the light
no longer hiding in the night
so unashamed and unafraid
that they can face each other’s faults
and though the waltz will have its ending
there is no harm in just pretending
that they are special and apart
the lovers, the lovers of the heart… the lovers.
Songtekstvertaling
Uit de weiden van verveling
uit de zee van ontevredenheid
ze komen in groepen als hongerige honden.
de zoekers van de duistere betovering.
Ze spoken rond op de boulevards en bars.
ze bidden tot het wensen van Putten en sterren.
ze rijden op de orkaan van hoop
niet terugkijkend, maar ze gaan naar de afstand en bedriegen
en zij blijven geloven
ze zijn speciaal en apart
de geliefden, de liefhebbers van het hart... de geliefden.
En als ze twee bij twee paren.
zij voelen dat zij de uitverkorenen zijn
en waarvan de bedden zijn opgemaakt van stro
ze voelen als fluweel in de nacht
en dus is de nacht nooit voorbij
het is gemaakt van afstand en doen alsof.
omdat ze speciaal en apart zijn.
de geliefden, de liefhebbers van het hart... de geliefden.
En als de liefde verdwijnt
and when love goes…
afscheid…
gevangen in hun keel als katoen
stijgt in hun harten als regen
de goede tijden zijn opeens allemaal vergeten.
de jacht begint opnieuw.
Ze doorzoeken de metro en de straten.
hun gezichten zijn moe, net als hun voeten.
hun lichamen snakken naar warmte.
en zo verschuilen ze zich achter de maan
hun eenzaamheid in hen groeit
maar ze vinden het fijn om te weten
dat ze speciaal en apart zijn
de geliefden, de liefhebbers van het hart ... de geliefden
En als de liefde weer komt
en als de liefde komt
Hallo…
stijgt uit hun keel als zingen
ze vangen in hun hart als de wind.
goeds
vreemden in hun armen brengen
maakt het leven weer goed.
Ze wenden hun gezichten naar het licht
niet langer verbergen in de nacht
zo schaamteloos en onbevreesd
dat ze elkaars fouten onder ogen kunnen zien.
en hoewel de wals zijn einde zal hebben
het kan geen kwaad om te doen alsof.
dat ze speciaal en apart zijn
de geliefden, de liefhebbers van het hart... de geliefden.