A Weather — Ducks in a Row songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Ducks in a Row" van A Weather.
Songteksten
It takes a midnight
to get to a morning.
It takes time to put, ducks in a row.
Too many blankets and too many dogs,
kick off the covers,
and cover your arms.
Hold it to my ear like a phone.
When the spring will believe in this leaf.
And the leaves will spring up and drop off,
you said
«oh my God. I love you, and how. Oh, did I say that, out loud?»
I don’t want my ears to burn.
When the rain came, it sounded like breathing.
All banana peals, and I couldn’t fall.
Hold the phone
hold the phone
hold the phone to the ground.
It’s the contract of canyons and mountains.
White mountains that leave you alone.
Leave you undone,
with sleep in your eyes,
to quietly rise,
like a crane, flying.
From here on out, I’m on my own.
I’m a moisture stain, on the ceiling.
I’m a lattice, clinging to dust.
I sending on, to your face
And I know for a while, you’ll brush me away
and I’ll become water and grass.
When the woodsmoke finally found us didn’t we really smell it at all?
Hold the phone
hold the phone
hold the phone
to the call.
Running easy, and barely-there hornets.
Hold it close and then let it all fall.
Hold the phone
hold the phone
hold the phone,
to the call.
Songtekstvertaling
Het duurt een nacht
om naar een ochtend te gaan.
Het kost tijd om alles op een rij te zetten.
Te veel dekens en te veel honden,
de dekens aftrappen,
en bedek je armen.
Hou het tegen mijn oor als een telefoon.
Wanneer de lente in dit blad zal geloven.
En de bladeren zullen tevoorschijn komen en,
je zei:
"Oh mijn God. Ik hou van je en hoe. Zei ik dat hardop?»
Ik wil niet dat mijn oren branden.
Toen de regen kwam, klonk het als ademen.
Alle bananenpillen, en ik kon niet vallen.
Wacht even.
wacht even.
hou de telefoon tegen de grond.
Het is het contract van canyons en bergen.
Witte bergen die je met rust laten.
Laat je los,
met slaap in je ogen,
om stil op te staan,
als een kraan, vliegend.
Vanaf nu sta ik er alleen voor.
Ik ben een vochtvlek, op het plafond.
Ik ben een rooster, vasthoudend aan stof.
Ik stuur je naar je gezicht.
En ik weet dat je me een tijdje wegstuurt.
en ik word water en gras.
Toen de woodsmoke ons eindelijk vond, hebben we het toen niet echt geroken?
Wacht even.
wacht even.
wacht even.
naar de oproep.
Makkelijk lopen, en nauwelijks-er horzels.
Hou het dicht en laat het allemaal vallen.
Wacht even.
wacht even.
wacht even.,
naar de oproep.