A Loss For Words — Wrightsville Beach songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Wrightsville Beach" van A Loss For Words.
Songteksten
Paint a picture as we’re walking on the street,
A collage of paint, cement and steam.
Just like Deja Vu, still life in a dream.
There you stood just watching
As the rain poured down on me.
We were once a canvas,
So bright and full of color.
Now we’ve become Dorian Grey
Where the frame is bent and cracked.
I am too, if fact I’ve been that way since May.
Let the waves crash down.
They’ll swallow all of us And wash away
Those memories we tried to save.
Was it enough to be brave?
How did we get so damn far
By ignoring everything?
You we’re the sand beneath my feet,
Eroded by the tide.
It’s too hard to believe.
Let the waves crash down.
They’ll swallow all of us And wash away
Those memories we tried to save.
Was it enough to be brave?
All I ever wanted was a cool, dry place to rest my bones.
Not to drift along with this current forever, not to have to sink alone.
Let the waves crash down.
They’ll swallow all of us And wash away
Those memories we tried to save.
Was it enough to be brave?
Songtekstvertaling
Schilder een beeld terwijl we op straat lopen,
Een collage van verf, cement en stoom.
Net als Déjà Vu, leven in een droom.
Daar stond je gewoon te kijken.
Toen de regen over me heen stroomde.
We waren ooit een canvas.,
Zo helder en vol met kleur.
Nu zijn we Dorian Grey geworden.
Waar het frame gebogen en gebarsten is.
Ik ook, als ik al zo ben sinds mei.
Laat de golven neerstorten.
Ze zullen ons allemaal inslikken en wegspoelen.
Die herinneringen die we probeerden te redden.
Was het genoeg om dapper te zijn?
Hoe zijn we zo ver gekomen?
Door alles te negeren?
Jij wij zijn het zand onder mijn voeten,
Geërodeerd door het getij.
Het is te moeilijk te geloven.
Laat de golven neerstorten.
Ze zullen ons allemaal inslikken en wegspoelen.
Die herinneringen die we probeerden te redden.
Was het genoeg om dapper te zijn?
Alles wat ik ooit wilde was een koele, droge plek om mijn botten te rusten.
Niet om voor altijd met deze stroming mee te drijven, niet om alleen te zinken.
Laat de golven neerstorten.
Ze zullen ons allemaal inslikken en wegspoelen.
Die herinneringen die we probeerden te redden.
Was het genoeg om dapper te zijn?