A Loathing Requiem — Worthless Vessel Flawed songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Worthless Vessel Flawed" van A Loathing Requiem.
Songteksten
Peering deep within myself
Yearning for the grip of death
cherish the thought of my own damnation
The frosted shimmer of demise
The filth of my soul bares the
weight of a thousand dead
mirroring the eyes of my demons
yet embraced like the coils of a serpent
vast is the burden while gasping for air
Staring at the fathomless ocean of coward’s blood
Sink into the infinite sea of failing gods
frantic drowning, fade in oblivion
Frantically drowning in a legacy of hatred
mentally bereft I anticipate death
nothingness all I have left
the paradigm of a worthless vessel flawed by design
Wither away
helpless despair as I await
a blistering soul consumed by flame
clenching remorse
my madness, rage
coalesce to nourish my apparition
Hell does not exist
no heaven above only the black abyss
Severed from the ties
set forth my lost spirit
Set me free of humanity
Peering deep within myself
Yearning for the grip of death
cherish the thought of my own damnation
The frosted shimmer of demise
with no compromise
Termination of a life
Songtekstvertaling
Diep in mezelf gluren
Verlangen naar de greep van de dood
koester de gedachte aan mijn eigen verdoemenis.
De bevroren glinstering van de ondergang
De vuiligheid van mijn ziel roept de
gewicht van duizend doden
de ogen van mijn demonen spiegelen
maar omarmd als de rollen van een slang
de last is enorm terwijl hij naar lucht snakt.
Starend naar de vaderloze oceaan van LAF bloed
Zinken in de oneindige zee van falende goden
razend verdrinken, vervagen in vergetelheid
Verstrikt in een erfenis van haat.
mentaal gezien verwacht ik de dood niet.
het niets alles wat ik nog heb
het paradigma van een waardeloos schip gebrekkig door ontwerp
Wegkwijnen
hulpeloze wanhoop terwijl ik wacht
een stralende ziel verteerd door de vlam
wroeging.
mijn waanzin, woede
om mijn verschijning te voeden.
De hel bestaat niet
geen hemel boven alleen de zwarte afgrond
Afgesneden van de banden
breng mijn verloren geest
Bevrijd me van de mensheid.
Diep in mezelf gluren
Verlangen naar de greep van de dood
koester de gedachte aan mijn eigen verdoemenis.
De bevroren glinstering van de ondergang
zonder compromis
Beëindiging van een leven