A Hope For Home — Withering Branches songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Withering Branches" van A Hope For Home.
Songteksten
But what gods are we? For thousands of years we have been unable to Transcend our basic animalistic passions for hate, greed, and violence
Towards our fellow man. The Greeks envisioned their gods just as humans,
Imperfect, flawed, violent. Modern philosophy envisions the God of theism
As embodying perfection, justice, and mercy. Surely, these are qualities
Far from our reach. Nietzsche’s overman, then, seems to become what it set
Out to destroy: an otherworldly idea.
Oh what a wide world to conquer, it rests in the palm of our hands.
The lines blur between corruption and where we sit upon our thrones.
And we draw blood as if it’s our right to, but is it our right to?
We’ve been swaying for centuries and we’ve dug in our roots as we drink up The sea of divinity.
But we can’t seem to she’d our affliction.
What pitiful deities we make if we can’t reach beyond ourselves. Such lowly
Gods we Create when we only believe in what our hands can touch and our eyes can
See.
We’ve been swaying for centuries and we’ve dug in our roots as we drink up The sea of divinity.
But we can’t seem to she’d our affliction.
What pitiful deities we make if we can’t reach beyond ourselves. Such lowly
Gods we Create when we only believe in what our hands can touch and our eyes can
See…
… what our eyes can see.
Oh what a wide world to conquer, it falls apart in our hands.
(We are withering branches, we are sick and dying vines.)
Songtekstvertaling
Maar welke goden zijn wij? Duizenden jaren lang zijn we niet in staat geweest om onze dierlijke hartstochten voor haat, hebzucht en geweld te overstijgen.
Naar onze medemens. De Grieken zagen hun goden als mensen.,
Onvolmaakt, gebrekkig, gewelddadig. De moderne filosofie stelt zich de God van het theïsme voor.
Als belichaming van perfectie, gerechtigheid en genade. Dat zijn toch kwaliteiten?
Ver van ons bereik. Nietzsche ' s overman lijkt dan te worden wat het heeft ingesteld.
Een buitenwereldse gedachte.
Oh wat een grote wereld om te veroveren, het rust in de palm van onze handen.
De lijnen vervagen tussen corruptie en waar we op onze tronen zitten.
En we nemen bloed af alsof het ons recht is, maar is het ons recht?
We zwerven al eeuwen en we hebben onze wortels ingegraven terwijl we de zee van goddelijkheid op Drinken.
Maar we kunnen niet lijken dat ze onze aandoening heeft.
Wat een zielige goden maken we als we onszelf niet kunnen bereiken. Zo nederig
Goden die we creëren als we alleen geloven in wat onze handen kunnen aanraken en onze ogen kunnen
Zien.
We zwerven al eeuwen en we hebben onze wortels ingegraven terwijl we de zee van goddelijkheid op Drinken.
Maar we kunnen niet lijken dat ze onze aandoening heeft.
Wat een zielige goden maken we als we onszelf niet kunnen bereiken. Zo nederig
Goden die we creëren als we alleen geloven in wat onze handen kunnen aanraken en onze ogen kunnen
Zien…
... wat onze ogen kunnen zien.
Oh wat een grote wereld om te veroveren, het valt uiteen in onze handen.
Wij verdorren, wij zijn ziek en stervende.)