9 грамм — Кошмар songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Кошмар" van 9 грамм.
Songteksten
Эта история может остаться непонятной,
Но здесь нет ничего, кроме правды
Однако все происходило не так, как в реальности
Казалось, все смешалось и все вокруг находились в опасности
Я, в частности, не поняв всю тяжесть ситуации
Бросившись во все тяжкие во избежание адаптации
Вовлечен в процесс, направленный против нас,
Но никому из них не хватало рук до нас в этот час
Стали появляться люди с ехидной улыбкой
Скрипели их ботинки на гладкой керамической плитке
Я не назвал бы это пыткой
Это миг, когда жизнь может оборваться, как тонкая нитка
Их лица становились более дикими
Когда злость вырывалась наружу истерическими криками
Мой расплывчатый взгляд ловил облики пьяных
Такое чувство, будто все это сцена детективного романа
В мыслях семья, мама, детство
Юность, школа, как по кадрам
Вся жизнь пробежала за считанные секунды
Я вдруг почувствовал себя то ли мертвым то ли шизанутым
Очнувшись в комнате после странной яркой вспышки
Словно в банке с завинченной крышкой
Серые облезлые стены, низкий потолок
Внутренний голос говорит: «Глаза мне врут, я тут оказаться не мог»
Тогда я стал пытаться проснуться, стал щипать себя
Бил по щекам, пытаться споткнуться
Чтоб упасть сквозь пол, но ничего не помогло
Я задавался вопросом: что это тогда, если не сон?
В холодной бетонной коробке, один взаперти
Эти странные звуки, доносящиеся из-за стены
Один за другим хрипло, нечеловеческим воплем
Давили так сильно на уши, что становилось больно
«Хватит! Довольно!» — я стал кричать,
Но шум только сильнее моим эхом стал углы наполнять
Я сел на холодный пол и стал молчать
В надежде прекратить этот гул, что продолжался опять
Внезапно сквозь прощелины в двери
Появился свет, огибающий ее углы
Прижавшись ухом к холодному металлу
Я замер в ожидании конца, а, может быть, начала
Как только дверь успела открыться
Ослепить сильным светом, осветила мою темницу
И стены и пол стали чистыми и белыми,
А гул из-за стен стал напевать колыбельную мне
Я медленно встал и двинулся к свету
Сделав шаг на ступень лестницы в небо
Я с чистою верою в Бога сделал второй,
Но следом я понял, что нет ничего у меня под ногой
Не удержав равновесие, я упал в облака
Передо мной открылся мир от третьего лица,
А мое тело быстро несло в объятия земли
Я зажмурился и стал считать до десяти
Раз, два, три
Встаю на краю и глубоко вздыхаю
Понимаю, что я слишком многого еще не знаю
Встаю на краю и глубоко вздыхаю
Понимаю, что я слишком многого еще не знаю
Встаю на краю и глубоко вздыхаю
Понимаю, что я слишком многого еще не знаю
Встаю на краю и глубоко вздыхаю
Понимаю, что я слишком многого еще не знаю
Songtekstvertaling
Dit verhaal kan onduidelijk blijven,
Maar er is hier niets anders dan de waarheid.
Maar niet alles gebeurde zoals in werkelijkheid.
Alles leek verward en iedereen was in gevaar.
Ik heb met name de ernst van de situatie niet begrepen.
Zich haasten naar het breekpunt om aanpassing te vermijden
Betrokken bij een proces tegen ons,
Maar geen van hen had genoeg handen voor ons op dit uur
Mensen begonnen te verschijnen met een kwaadaardige glimlach
Hun schoenen kraken op de gladde keramische tegels.
Ik heb het niet genoemd, het zou een marteling zijn.
Dit is het moment waarop het leven kan eindigen als een dunne draad.
Hun gezichten werden steeds woester.
Toen de woede naar buiten kwam met hysterische geschreeuw
Mijn wazige ogen vielen op de gezichten van dronkaards.
Het voelt als een scène uit een detective roman.
In mijn gedachten, Familie, Moeder, kindertijd
Jongeren, school, Per personeelsbestand
Het hele leven liep door in een paar seconden
Ik had opeens het gevoel dat ik dood of gek was.
Wakker worden in een kamer na een vreemde heldere flits
Het is alsof je in een pot zit met het deksel erop.
Grijze schilmuren, laag plafond
Een innerlijke stem zegt: "mijn ogen liegen tegen me, Ik kan hier niet zijn»
Toen probeerde ik wakker te worden, begon mezelf te knijpen.
Je wangen slaan, proberen te struikelen
Door de vloer vallen, maar niets hielp
Ik vroeg me af: Wat is het dan, als het geen droom is?
In een koude betonnen doos, alleen opgesloten.
Die vreemde geluiden komen van achter de muur.
Een voor een, een hese, onmenselijke schreeuw
Ze drukten zo hard op mijn oren dat het pijn deed.
"Genoeg! Dat is genoeg!"Ik begon te schreeuwen,
Maar het geluid werd alleen maar sterker mijn echo begon de hoeken te vullen
Ik ging op de koude vloer zitten en zweeg.
Hopend om het gezoem dat weer gaande was te stoppen
Plotseling door de scheuren in de deur
Er was licht, buigend om de hoeken
Z ' n oor tegen het koude metaal drukken.
Ik wachtte op het einde, of misschien het begin.
Zodra de deur open ging
Verblind met een sterk licht, verlicht mijn kerker
En de muren en de vloer waren schoon en Wit,
En het gezoem van achter de muren begon me een slaapliedje te neuriën
Ik stond langzaam op en ging naar het licht.
Een stap de trap op naar de lucht
Ik maakte de tweede met puur geloof in God.,
Maar toen realiseerde ik me dat er niets onder mijn voet zat.
Ik verloor mijn evenwicht en viel in de wolken
Een derde persoon wereld opende zich voor mij,
En mijn lichaam werd snel in de armen van de aarde gedragen.
Ik sloot mijn ogen en telde tot tien.
Eén, twee, drie.
Ik sta op de rand en haal diep adem
Ik weet dat er te veel is wat ik nog niet weet.
Ik sta op de rand en haal diep adem
Ik weet dat er te veel is wat ik nog niet weet.
Ik sta op de rand en haal diep adem
Ik weet dat er te veel is wat ik nog niet weet.
Ik sta op de rand en haal diep adem
Ik weet dat er te veel is wat ik nog niet weet.